Dlaczego Jezus nie uzdrawia głuchoniemego w „tradycyjny” sposób (wypowiedzianym słowem), ale odwołuje się do gestów, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się magiczne? Znaczenie słowa dla Narodu Wybranego. Bóg stwarza, błogosławi i zawiera przymierze z człowiekiem poprzez swoje słowo. Słowo Jezusa do pogan wzmocnione gestem dla potwierdzenia, że Jezus jest prawdziwym i jedynym „uzdrowicielem”. Słowo Boże jest dziś obecne w Kościele i ma moc! Człowiek współczesny potrzebuje znaków, które będą podkreślać znaczenie i wartość słowa, dlatego liturgie sakramentalne są w nie bogate. Cuda to mocne znaki Bożej obecności w historii ludzkości. „Effatha” to nie tylko fizyczne uzdrowienie, ale zaproszenie: „Otwórz swoje serce dla Boga i Jego miłości uzdrawiającej!”

Dzisiejsza liturgia słowa pokazuje nam trzy ważne postawy. Pierwszą jest postawa radości, której przyczyną jest bliskość Pana Boga. Druga postawa wskazana przez św. Jakuba Apostoła wzywa do braterstwa między ludźmi i uznania godności drugiego człowieka. O trzeciej mówi św. Marek Ewangelista, wskazując na potrzebę troski o ludzi chorych i bezradnych. Pomoce: obrazek wyrażający radość; obrazek skarbów; zdjęcie slumsów; mapa Izraela; zdjęcie Jeziora Galilejskiego.

„Bóg stworzył człowieka jako istotę rozumną, dając mu godność osoby obdarzonej możliwością decydowania i panowaniem nad swoimi czynami” (KKK, 1730). Przemówienie Mojżesza do ludu jest jednym z kluczowych fragmentów Pisma Świętego. Jest w nim mowa o sensie Bożych nakazów. Jesteśmy powołani przez Chrystusa, aby przestrzegać podstawowego prawa miłości do Boga i człowieka.

Pierwsze czytanie ukazuje jak Naród Wybrany otrzymuje za pośrednictwem Mojżesza Dekalog. Prawo ma służyć człowiekowi. Wypełniając prawo Boże serce, człowieka jest blisko Boga, który pragnie dla człowieka szczęścia. Dlatego tak ważne jest, aby dbać o czystość swojego serca. W drugim czytaniu możemy zobaczyć, że całe dobro otrzymujemy od Boga. Ważne, aby usłyszane słowo od Boga wprowadzać w czyn, bo wiara bez uczynków jest martwa. Ewangelia rozwija temat prawa Bożego. Bóg pragnie, abyśmy kierowali się w życiu przede wszystkim miłością. Faryzeuszom Jezus zarzuca zewnętrzną pobożność: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode mnie”. Znajomość Bożego prawa nie może pozostać tylko na poziomie wiedzy katechetycznej. Moim obowiązkiem jest sięganie do źródła przykazań, jakim jest Biblia, a konkretnie Księga Wyjścia.

Za chwilę rozpoczniemy nowy rok szkolny. Każde dobre wyniki będą nagradzane. Wymagania, jakie stawiają przed nami nauczyciele i wychowawcy, mają nam pomóc w rozwoju. Czasami buntujemy się, kiedy nauczyciele od nas wymagają, ale jest to nam potrzebne. Często po jakimś czasie doceniamy ten wysiłek, który w nasze wychowanie włożyli rodzice i wychowawcy. Prawo i zasady są potrzebne do przestrzegania, aby był porządek na świecie. O Prawie wspomina dzisiaj pierwsze czytanie. Mojżesz prosił cały lud Izraela, aby wypełniał Prawo, które Bóg dał człowiekowi. Spowiedź święta kieruje się pewnymi zasadami, które trzeba spełnić, aby spowiedź wydała dobre owoce w naszym życiu. Konieczne są: rachunek sumienia, żal za grzechy, mocne postanowienie poprawy, szczera spowiedź, zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu. Pomoce: zdjęcia z wakacji; dwie tablice z Dekalogiem; karteczki z pięcioma warunkami dobrej spowiedzi.

Maryja prowadzi do Jezusa. Przed Jej wizerunkiem stajemy każdego wieczoru, by w apelu zapewniać o naszej niezachwianej i niezmąconej miłości. Jestem Maryjo, pamiętam i czuwam. Jestem. To imię, które Bóg objawił u stóp góry Horeb, by wskazać ludzkości, że Jego miłość do człowieka wyrażona jest w trwaniu: Bóg jest. Ja również mam trwać pomimo moich słabości, przemijania i powolnego odchodzenia. Mam trwać na Eucharystii, na modlitwie i nabożeństwach. Pamiętam. To postawa mająca na celu noszenie w sobie obrazu Chrystusa. Jest on wyryty w naszym sercu od momentu chrztu. Czuwam, by zło nie zniekształciło, nie zatraciło mojego zbawienia. Jako chrześcijanin pracuję, by nie zginąć, nie dać zatruć sobie duszy i ducha. Czuwam nad sobą, by być człowiekiem miłosierdzia.

Mowa Chrystusa w synagodze wywołuje zgorszenie. Słuchacze nie potrafią przyjąć słów Chrystusa, mimo że widzieli wiele znaków. Jezus każe uczniom dokonać wyboru. Podwójna treść zawarta w odpowiedzi Piotra. Na pozór powtarzamy wyznanie Piotra, ale zaprzeczamy sobie czynami, przez: niepełne uczestnictwo w Eucharystii; pozorne uczestnictwo w Eucharystii; brak świadectwa wiary w codzienności.

Przez kilka ostatnich tygodni uczniowie Jezusa wraz z wieloma innymi ludźmi słuchali bardzo trudnej nauki: o chlebie, który zstąpił z nieba i o tym, że tym chlebem będzie Ciało Jezusa, które w dodatku należy spożywać. Nikt nie zrozumiał tej tajemnicy, a niektórzy wręcz wzruszyli ramionami w geście protestu czy zdziwienia. Czasem, kiedy przypominamy sobie szkolne lata, wracamy myślami do niektórych lekcji, nauczycieli. Co robimy, kiedy jakiś przedmiot nie podoba nam się, nie rozumiemy go i nie chcemy się uczyć?