Uroczystość Trójcy Najświętszej to szczególny dzień, kiedy świętujemy prawdę, że Bóg jest obecny w trzech osobach. Bóg Ojciec jest kochającym ojcem, który opiekuje się nami. Jezus Chrystus ogłosił królestwo Boże na Ziemi i zostawił nam największe przykazanie miłości do Pana Boga i człowieka. Duch Święty jest stale obecny w Kościele i wzmacnia naszą wiarę i jednoczy nas we wspólnotę Kościoła. Pomoce: Obraz Trójcy Świętej. Karteczki z modlitwą do codziennego odmawiania.

Ideałem w modlitwie jest Jezus z Nazaretu. On uczy nas, jak się modlić. Doradza, by zwracać się z modlitewną prośbą w Jego imię. Bóg chce nas obdarzać swoimi darami, aby radować się naszym szczęściem. Śmiało prośmy, a zobaczymy, jak hojny jest Pan. Proszenie w imię Jezusa oznacza, że nasze nadzieje, pragnienia i myśli powinny być zgodne z zamierzeniami Zbawiciela. Jeśli mamy taką postawę, to będziemy wiele otrzymywać.

Uczniowie zgodnie ze wskazaniami Jezusa modlili się w Wieczerniku. Zgodnie z zapowiedzią Chrystusa, tam zstąpił na nich Pocieszyciel, który jest im dany jako obrońca i źródło łaski. Duch Święty przychodzi do nas ze swoimi darami: mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności, bojaźni Bożej. To wielkie dary, które pomagają nam w podejmowaniu mądrych decyzji, a także w naszym rozwoju duchowym.

Dzisiaj przeżywamy w Kościele radosną Uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Jest to czas niezwykłej radości i młodości Kościoła. Przypomnijmy sobie o darach Ducha Świętego i owocach, które rodzą się z przyjęcia tego daru.

Niedziela Wniebowstąpienia Pańskiego – chcę wspólnie z wami zatrzymać się nad tym „stanem” do którego zmierzamy. Co wiemy na temat nieba? Wiemy to, co zostało objawione w Biblii. Nie ma tych informacji dużo, ale te które są, ukazują nam niebo jako stan wiecznego szczęścia. Aby wstąpić do nieba, musisz najpierw umrzeć. Ale wiedz, że od jakości twojego życia na ziemi zależy twoje przebywanie z Bogiem. „…ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1 Kor 2,9). Patrząc na dzisiejszą liturgię, warto zauważyć co Jezus czynił przez te 40 dni po Zmartwychwstaniu. Przed chwilą czytaliśmy słowa zapisane przez św. Łukasza w Dziejach Apostolskich: „…po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym”.

Przeżywamy Uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa. Zatrzymamy się chwilę nad rozważaniem o niebie i obowiązku do jakiego Pan Jezus każdego z nas wezwał, czyli do głoszenia Ewangelii. Jak wypełniam zadanie, które powierzył mi Chrystus? Pomoce: Obraz wniebowstąpienia Pana Jezusa. Zdjęcie z Ziemi Świętej. Obraz nieba: aniołowie, święci.

W chwili swojego wstąpienia do nieba, Pan Jezus przestał być obecny w sposób fizyczny między ludźmi i rozpoczął swoją mistyczną obecność pod postaciami chleba i wina. Kiedy wydaje nam się, że jesteśmy słabymi narzędziami w rękach Boga, wtedy moc Boża tym bardziej ujawnia się w naszym działaniu. Pan Bóg dodaje nam sił i daje nam odpowiednie narzędzia łaski, które są nam potrzebne do tego, by stawiać czoło najtrudniejszym sytuacjom, jakie stawia nam życie. Żeby stać się prawdziwym misjonarzem i mieć udział w ewangelizacji, potrzeba wzmożonego wysiłku w pogłębienie relacji z Panem Bogiem, przez modlitwę i uczestnictwo w Eucharystii. Codzienna lektura słowa Bożego pomaga wytworzyć przestrzeń między nami i Bogiem.

Chrystus to Miłość wcielona. Pseudochrześcijanie to ci, którzy nie żyją miłością. Wiara, miłość i słuchanie Boga. Miłość jest wyzwoleniem z wolności (św. Jan Paweł II). Chrystus wciąż przychodzi, aby poprzez tę miłość, która jest z Boga, zaprzyjaźnić się z ludźmi. Eucharystia – sakrament przyjaźni Boga.