Zachęta do życia w pokorze, czyli poznanie i uznanie prawdy o sobie – nie jesteśmy samowystarczalni i potrzebujemy innych ludzi.
Zachęta do życia w pokorze, czyli poznanie i uznanie prawdy o sobie – nie jesteśmy samowystarczalni i potrzebujemy innych ludzi.
Uświadomienie sobie, że świat kieruje się ku zagładzie. Właśnie słyszymy ostatni dzwonek informujący nas o tym, że ostatni czas powinien nas skłonić do podsumowań naszego dotychczasowego życia i jak najszybszej naprawy relacji z Bogiem.
Zachęta do nawrócenia serca, w ciasnych drzwiach nie zmieści się bowiem: pobożność i grzeszność, modlitwa i nienawiść, chodzenie do kościoła i osądzanie innych, mówienie, że się kocha Boga i nazywanie człowieka wrogiem.
Jezus zaprasza nas do przeciskania się przez ciasną bramę do nieba. Zachęta, by uczyć się żyć tak, aby w chwili spotkania z Bogiem nie mieć ze sobą zbędnego bagażu złości, zawiści, pychy, nienawiści…
Pokazanie, jak bardzo potrzebujemy kapłanów i zaproszenie do modlitwy w ich intencji.
Ukazać, czym jest oczekiwanie na przyjście Pana.
Ukazanie konieczności otwarcia się ma moc Ducha Świętego.
Wyjaśnienie, czym jest prawdziwe uwielbienie Boga na podstawie pierwszych wersów Magnificat Maryi.