Dziś święto Ofiarowania Pana Jezusa w świątyni. Ewangelia przedstawia jeden ze wspanialszych momentów. Tyle się tu dzieje. Tyle osób i ruchu. Wspaniały to moment w Ewangelii, bo nie występują tu dziś ludzie nieprawi. Dla wszystkich pierwszorzędnym przedmiotem zainteresowania jest świątynia. Ona jest namacalnym miejscem obecności Boga. Jest miej sercem czci Boga, jest domem Bożym, miejscem składania Bogu ofiar. Jest miejscem uwielbienia, przeproszenia i prośby. Miejscem nie gasnącej nadziei dla ludzi zawierzenia. Do świątyni przychodzi Maryja z Józefem, aby złożyć Bogu dziękczynienie. Przynoszą Jezusa zgodnie z wymogami prawa, aby ofiarować Bogu swego Pierworodnego. Do świątyni przychodzi też Symeon, człowiek prawy i pobożny. Starzec Symeon wyrasta jakby spod ziemi i bierze Dziecię na ręce. Świątynia – dom Boży – po raz pierwszy nawiedzona została przez Syna Bożego. Syn Boży obejmuje we władanie świątynię poświęconą Temu, Który Jest. Dostrzeżenie tego, że na drogach naszego życia jest tyle niebezpieczeństw, że trzeba ażeby chroniła nas Matka Boska Gromniczna, pod której opiekę chcemy się dziś w sposób szczególny uciekać.

Dostrzec w Jezusie Syna Bożego. Jezus Chrystus, syn Józefa z Nazaretu, cieśla, nauczyciel, Mesjasz. Praca Pana Jezusa i nasza jest uczestnictwem w dziele Boga. Mieszkańcy Nazaretu nie przyjęli Jezusa, swojego ziomka. Współcześnie także wielu ludzi nie uznaje Jezusa za Zbawiciela ludzkości.

Warto uświadomić wiernym, że Bóg zawsze jest z nami – nawet wtedy, gdy nam się wydaje, że jesteśmy sami. Jezus mocą swojego słowa uciszył wicher oraz wzburzone fale jeziora, uspokoił przestraszonych uczniów. Pozorna nieobecność Jezusa w naszym życiu może być próbą naszej wiary, tak jak sen Jezusa był próbą wiary uczniów. Nie lękajmy się zaufać Jezusowi i wołać do Niego: „Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?” (Mk 4,38).

„Nadzieja zawieść nie może”. Przypomnienie zebranym, że mamy trwać przy Bogu pomimo trudności, modlić się za cały świat i swoją postawą ogłaszać światu królestwo niebieskie. Autor listu do Hebrajczyków zaprasza nas, byśmy pamięcią powrócili do momentu sakramentu chrztu świetego. Ten moment nazywa on oświeceniem. Wówczas bowiem przyjęliśmy światło wiary do naszego życia. Nadzieja chrześcijańska, o której myślimy wypływa z wiary. W niej trwa przekonanie, że Pan Bóg spełni wobec nas swoje obietnice. Autor Listu do Hebrajczyków wzywa nas do wytrwałości i stałości w czynach wiary.

Zaproszenie do modlitwy za wszystkich biskupów całego świata, aby ich współpraca z Ojcem Świętym, była przykładem dla całego duchowieństwa i wszystkich wiernych. Patroni dnia dzisiejszego, święci biskupi Tymoteusz i Tytus, swoje owczarnie prowadzili rozsądnie i roztropnie. Św. Paweł w listach do Tymoteusza i Tytusa zwracał uwagę na działanie Boga. To działanie Stwórcy mamy na co dzień odczytywać i głosić. Każdego dnia mamy odczytywać znaki czasu i głosić Dobrą Nowinę.

25 stycznia Kościół obchodzi święto Nawrócenia św. Pawła Apostoła. Jest to jedyne święto w kalendarzu liturgicznych, w którym czcimy nawrócenie danej osoby. Dzisiejsze święto pokazuje nam, że nawet zatwardziały grzesznik, wróg chrześcijaństwa, może nawrócić się do Boga i zmienić swoje postępowanie. Nikogo nie wolno spisywać na straty, ani skreślać. Prośmy podczas tej Mszy św., aby św. Paweł, Apostoł Narodów, wypraszał łaskę nawrócenia grzesznikom i prześladowcom Kościoła. Niech ich nawrócenie będzie świadectwem na widzialną obecność Boga w naszym życiu.

Patron dnia dzisiejszego, św. Franciszek Salezy w sposób heroiczny pełnił to, czego pragnął Jezus Chrystus. Czy Jezus lekceważy swoją ukochaną matkę? Boski Zbawiciel wielokrotnie mówił swoim uczniom o pełnieniu woli Bożej.

Bóg jest zawsze z nami, choć na co dzień nie zawsze Go dostrzegamy. Jezus ściśle zjednoczony z Ojcem pokonuje moc szatana i wyrzuca złe duchy. Starajmy się ze wszystkich sił o zachowanie jedności z najlepszym Ojcem.