Czytamy Pismo Święte i niestety nie rozumiemy zawartych w nim słów. Przypominamy więc uczniów z Emaus. Tak im, jak i nam, potrzeba odpowiednich wyjaśnień, byśmy je dobrze zrozumieli. To zadanie realizują dzisiaj kapłani i katecheci. Pomoce: - trudny cytat, np. dowolny fragment z pism św. Jana od Krzyża (nr 1); - inny trudny tekst (nr 2), np. instrukcja obsługi sprzętu, hymn państwowy Chin w formie transkrypcji (Internet), trudne hasło encyklopedyczne.

Jednym z palących pytań, jakie często dziś pojawiają się w stosunku do rodziny i Kościoła jest pytanie dotyczące tożsamości wspólnoty, a także jej atrakcyjności… Trwanie w nauce Apostołów, czyli wierność wierze i tradycji, która jest tak niezwykle krucha! Trwanie we wspólnocie odnosi się natomiast do wysiłku na rzecz budowania jedności. Każda wspólnota Kościoła (wspólnota rodzinna) prędzej czy później schodzi na manowce, gdy inne sprawy (także te materialne) stają w pierwszej kolejności przed Eucharystią czy modlitwą! Wspólnota ducha prowadzi bardzo naturalnie do wspólnoty materialnej. Każda zdrowa wspólnota Kościoła zakłada sobie za pierwszorzędny cel czynienie dobra na zewnątrz oraz wewnątrz wspólnoty.

Jest w nas wiele niedowiarstwa, u źródeł którego jest brak ufności w człowieka. Zachwiane zaufanie jest bardzo trudno odbudować. Niedowierzanie Tomasza nie rodzi się z braku ufności – on przeciera oczy ze zdumienia. Wiele wydarzeń wymyka się naszemu rozumowi. Uczniowie czekali biernie na cud – widzieli i wiedzieli, że ich Mistrz umarł. Zawalił się cały ich plan, czuli się bezradni. Tomasz nie znosi stanu bierności. Jest jedynym, który wychodzi z wieczernika. Niedowiarstwo i niedowierzanie nie są tym samym. Niedowiarek ma zawsze jakieś „ale”. Tomasz zaś poszukuje znaków, argumentów. Poszukiwania wydobywają z człowieka ukryte pokłady energii, siły, dobra. Ileż pytań rodzi się codziennie w naszych sercach? Szukajmy odpowiedzi w postawie otwartości. Rzeczywistość i tak nas zaskakuje. Niech niewierny Tomasz będzie patronem naszego poszukiwania.

Obraz Miłosierdzia Bożego. Św. s. Faustyna Kowalska – historia życia niezwykłej świętej. Czym jest miłosierdzie? Święto Miłosierdzia świętem, którego pragnął Jezus Chrystus. Łaski Święta Miłosierdzia. Zachęta do korzystania z obfitości Bożego Miłosierdzia. Pomoce: Obraz „Jezu ufam Tobie"

Św. Piotr głosi zmartwychwstanie Chrystusa. Dzień Zmartwychwstania radością całego Kościoła. Świadkowie Zmartwychwstałego Pana w czasach apostolskich i w późniejszych wiekach życia Kościoła. Zmartwychwstanie Chrystusa największym wydarzeniem w historii zbawienia. Zostań z nami, Jezu ukrzyżowany i zmartwychwstały. Codzienność chrześcijanina spotkaniem ze zmartwychwstałym Jezusem.

Przeżywamy radość płynącą ze świat Wielkiej Nocy. Dzisiaj drugi dzień naszego świętowania. Liturgia słowa zaprasza nas do Jerozolimy. Tam nasz Pan umarł i powrócił do życia. Tam również Piotr pełen łaski głosi Ewangelię. Zatrzymajmy się dzisiaj nad trzema postawami wypływającymi z faktu zmartwychwstania Jezusa. Reprezentują je poszczególne grupy ludzi o których słyszeliśmy w dzisiejszych czytaniach. Kobiety – przynoszą najbliższym osobom Jezusa cudowną nowinę. Biegną do swoich, by usłyszeli o powstaniu Jezusa do życia. Stąd płynie nauka dla nas, że prawda najpierw ma być głoszona pośród swoich. Oni zaś zaniosą ją innym. Żołnierze – za pieniądze są w stanie kłamać i bronić swej niewinności. Co powodowało takim zachowaniem żołnierzy do końca nie wiemy, ale widzimy tutaj moc pieniądza. Kościół – głosi Jezusa całemu ówczesnemu światu zgromadzonemu na świętach w Jerozolimie. Trwanie we wspólnocie daje poczucie niezwykłej mocy i siły. Wspólnota rodzinna, grupa przyjaciół dają nam potrzebne bezpieczeństwo i pozwalają na rozwijanie prawdy. Kościół zaś poprzez trwanie we wspólnocie z Bogiem i między sobą wspiera w dążeniu do prawdy.

To nie pieniądze są najważniejsze w czytaniach, lecz prawda, że Jezus zmartwychwstały ukazał się niewiastom. Z kolei one powiadomiły o tym fakcie apostołów. Wzmianka o przekupieniu żołnierzy jest na drugim miejscu. Odważny Szymon Piotr zasługuje na uwagę i naśladowanie. Śmiało głosi prawdę o Zmartwychwstałym. Św. Paweł zachęca Koryntian, aby zdążali ku górze, gdzie przebywa Chrystus. W głoszeniu Ewangelii naśladujemy św. Piotra, św. Pawła Apostoła Narodów, niewiasty. Ich odwaga jest dla nas cenną pomocą i wskazówką. Uroczystość zmartwychwstania to największe święto całego chrześcijaństwa. Pomoce: napis: „Ja jestem zmartwychwstanie i życie”.

Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest powstaniem ze śmierci Życia, które nigdy nie przeminie i nie skończy się. Tym Życiem jest Zmartwychwstały Chrystus. Żadne siły tego świata nie mają tyle mocy, aby zagłuszyć i zabić prawdę o zmartwychwstaniu Jezusa. Przez swoje zmartwychwstanie Jezus Chrystus pokonał największego wroga ludzkości – śmierć i ojca śmierci, czyli szatana. W sakramencie chrztu zostaliśmy zanurzeni w śmierci jak i w zmartwychwstaniu Chrystusa i dlatego razem z Chrystusem przechodzimy ze śmierci do życia. Dzisiaj Chrystus zmartwychwstały przychodzi do każdego z nas i pragnie wyprowadzić nas z ciemności grzechu oraz z grobu naszych problemów, zmartwień i niepokojów. Żyć w perspektywie Zmartwychwstania oznacza być wolnym od lęku, również od lęku przed śmiercią.