Rodzina wzrasta także pośród trudów i braków. Święta Rodzina była zakorzeniona w świecie. Fakty historyczne mówią za siebie. Maryja to prosta dziewczyna z Nazaretu, malutkiej miejscowości w Galilei. Józef, emigrant z Betlejem, stolarz bez stałego zatrudnienia. Święta Rodzina była harmonijną wspólnotą. Harmonia związana jest z ciągnięciem wozu w jedną stronę. Ten sam cel pomaga we wspólnej wędrówce. Małżeństwo tworzą dwie osoby, i to do końca życia. Chcą iść razem. Małżeństwo to praca nad harmonią, a nie przeciąganie liny. Małżeństwo, rodzina oparte na Bogu to dobry start, to źródło siły i światła na chwile trudne. Posłuszeństwo Bogu jest perspektywą rozwoju i łaski. Potrzeba stałej uwagi i otwarcia na Boże światło ukazujące się też w przykazaniach. Wpatrujmy się w postacie Symeona i Anny. Osoby w cieniu, dające Boga i Jego orędzie. Bóg przemawia przed najbliższych, często pomijanych ze względu na wiek.

Istnieje moda na tworzenie drzewa genealogicznego, zbudujmy więc takie drzewo, które pokaże, jaką mamy ludzką rodzinę. Wiele takich „drzewek” pokaże nam także, jak wielki jest Kościół. Zaznaczmy w naszym drzewie genealogicznym obecność Pana Boga. Pomoce: - zdjęcia rodziców, dziadków, rodzeństwa, kuzynostwa, - biała kartka papieru, flamaster, klej albo taśma klejąca.

Gdy walczymy w obronie wiary, patrzy na nas Bóg, patrzą Jego aniołowie, patrzy Chrystus. Wielka to chwała i dostojeństwo,i wielkie szczęście walczyć w obecności Boga i otrzymać wieniec od Chrystusa Sędziego (responsorium brewiarzowe). Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujecie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie (Mt 5,11). Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą do królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. (…) A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos wam z głowy nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie (Łk 21,12–13.16–18). Wszystkich, którzy chcą żyć zbożnie w Chrystusie Jezusie, spotkają prześladowania (2 Tm 3,12).

Wspominamy dzisiaj w liturgii św. Szczepana męczennika. Opis jego męczeńskiej śmierci znajdujemy w Dziejach Apostolskich napisanych przez św. Łukasza. Historia męczeństwa ma swoich następców. Ten etap życia Kościoła – etap męczenników – nigdy nie został zamknięty, on ciągle rodzi do życia wiecznego. Nie sposób dzisiaj nie wspomnieć tych wszystkich, którzy dla imienia Chrystusa cierpią prześladowanie, są dyskryminowani czy nawet mordowani. To następcy w. Szczepana. Na świecie ponad 200 milionów chrześcijan jest prześladowanych ze względu na wyznawaną wiarę a ponad 150 tysięcy rocznie umiera za wyznanie wiary w Jezusa. Indie, Pakistan, Syria, Laos… chrześcijanie w ponad 50 krajach cierpią z powodu wzywanego imienia Jezusa. Trzeba dziś się zastanowić nad mocą swojej wiary, nad jej głębią. Trzeba być przygotowanym na moment w którym trzeba będzie dać świadectwo przynależności do Jezusa. Utwierdzajmy się w wierze.

Męczeństwo jest najwyższą i najtrudniejszą formą wierności Jezusowi. Niektórzy ludzie – można powiedzieć, że na szczęście niewielu – tracą dla Jezusa życie. Nikt nie planuje zostać męczennikiem, ale jest wiele innych sytuacji, w których potrzebne jest poświęcenie i wyrzeczenie. To są trudne decyzje i postawy. Trzeba ich się uczyć przez całe życie, od dzieciństwa. Warto czasami dokonać małej próby i zobaczyć, czy nasze serce jest otwarte na ludzkie potrzeby i nieszczęścia. Pomoce: można przygotować do prezentacji duże plansze z rysunkami i nazwami przedmiotów, które dzieci często otrzymują jako prezent pod choinkę.

W wierze chrześcijan istotne jest przekonanie, że Bóg nie jest jakąś odległą ideą ani mglistą, niewidzialną rzeczywistością, ale stał się dotykalnym ludzkim ciałem. Chciał się całkowicie wcielić w ludzkie życie. Wyobraźnia nam podpowiada, że wszechmoc Boga mogłaby zaplanować i przeprowadzić inny plan objawienia siebie. Bóg wybrał jednak tę, a nie inną drogę dotarcia do ludzi: sam stał się człowiekiem. Bóg chciał stać się człowiekiem, ponieważ nas kocha i chce na zawsze mieć swe dzieci u swego boku, w swoich objęciach.

Nigdy i nigdzie nie słyszano, aby Bóg stał się stworzeniem. Autor zjednoczył się ze swoim dziełem. Jesteśmy stworzeni na wzór i podobieństwo Boga. Stworzyciel przyjmuje na siebie to, co ludzkie, by przemienić w Boskie. To nie jest gra słów – to rzeczywistość. Bóg pociesza nas wielokrotnie i na różne sposoby. Człowieku, chrześcijaninie daj się pocieszyć! Dajmy się pocieszyć czymś nieprzemijającym: Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami. Jeśli nie staniemy się jak dzieci, nic nie pojmiemy z tajemnicy Bożego Narodzenia. Bóg daje tchnienie, które pulsuje nowym życiem. Zepsułeś coś w życiu? Idź do Ojca i jasno przedstaw całą sprawę. Słowo jest stwórcze i zbawcze i nigdy nie zamilknie. Mówi do końca i z miłości. Jezus przychodzi nie tylko dla mnie. Chrześcijanin, żyjąc Bożym Narodzeniem, pragnie, by wszyscy odkryli tajemnicę Bożej obecności. Pomagajmy innym stawać się dziećmi Bożymi. W dzieleniu się bądźmy na wzór naszego Pana kreatywni. Jeśli szukamy i znajdujemy Boga we wszystkim i wszystko w Nim, to potrafimy też wynaleźć sposoby, by dotrzeć do każdego.

Życzenia SMS-em, MMS-em – za pomocą 160 znaków składamy sobie życzenia. Pan Bóg też nam posyła swoisty SMS: posyła nam jedno Słowo, które stało się Ciałem. Poeta Franciszek Karpiński napisał kolędę „Bóg się rodzi” – natchnieniem był Prolog z Ewangelii św. Jana. Narodzenie Pańskie jest świętem szczególnie rodzinnym, dlatego spędzamy je we wspólnocie rodzinnej. W ten sposób pogłębia się w nas świadomość daru, jaki otrzymujemy od Boga: daru miłości! Nie potrzeba mówić wielu słów, wystarczy bowiem Słowo. Pomoce: wykorzystujemy to wszystko, co jest elementem stroju choinki.