Rozmnożenie chleba ma być znakiem Bożej obecności. Celem znaków jest trwałe objawienie, a nie chwilowe oczarowanie. Tylko poprzez znaki jesteśmy w stanie spojrzeć na siebie z innej perspektywy. Bóg wystawia na próbę nie dla zabawy, lecz dla rozwoju człowieka. Filip i Andrzej, świadkowie działalności Chrystusa, zwątpili. Czy będąc w trudnej sytuacji, przyjmujemy postawę Filipa i Andrzeja?

Apostołowie byli przekonani, że ich najważniejszym zadaniem jest głoszenie nauki Chrystusowej. Z tego obowiązku nikt nie może ich zwolnić. Nikt też nie może im tego zabronić, bo bardziej trzeba słuchać Boga niż ludzi. Rozmowa z Nikodemem ukazuje Boskie pochodzenie Jezusa z Nazaretu i wartość wiary w prawdziwego Boga. Jezus głosił słowo samego Boga, a kto w Niego wierzy ma obiecane życie wieczne w królestwie niebieskim.

"Myśmy poznali i uwierzyli miłości" (1 J 4,16). Droga miłości na przykładzie św. Faustyny Miłość za miłość; ofiara za ofiarę. Kult miłosierdzia to szkoła prawdziwego chrześcijaństwa. „Dzienniczek” nie jest podręcznikiem dla zakonnic i kapłanów. Faustyna jest wzorem dla każdego, aby wiara nasza była pieśnią miłości na cześć Tego, który nas pierwszy umiłował.

Nikodem należał do ludzi mądrych i praktycznych. Jego pytania wynikały z autentycznego zadziwienia: Jakżeż może się człowiek narodzić będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się? (J 3,4). Jezus wzywał swoich uczniów: Trzeba wam się powtórnie narodzić (J 3,7). Narodziny człowieka są zarówno zerwaniem z tym, co było wcześniej, jak i początkiem nowego życia.

Naturalnym odruchem na niezrozumiałą sytuację jest niedowierzanie. W skrajnych sytuacjach prowadzić ono do zwątpienia w świadectwo własnych zmysłów. Bóg nie chce lęku człowieka, chce mu ofiarować trwałą ufność i wiarę. Człowiek może się powierzyć Bogu bez lęku tylko dzięki łasce Ducha Świętego.

Dla bohaterów dzisiejszej liturgii słowa: Marii Magdaleny, Apostołów Piotra i Jana, spotkanie ze Zmartwychwstałym Zbawicielem było źródłem przemiany i szczerej radości. Piotr i Jan zeznają przed żydowską Radą, że nie mogą nie mówić o tym, co widzieli i co słyszeli. Głoszą prawdę o Zmartwychwstaniu, bo są jej świadkami. Również Maria Magdalena spotkawszy Jezusa, staje się świadkiem i oznajmia radosną nowinę zalęknionym Apostołom. Prawdziwej radości nie można zatrzymać dla siebie. Będziemy chcieli się z nią podzielić. W ten sposób nie ulegnie ona umniejszeniu, ale zostanie pomnożona. Podobnie jest z wiarą w Jezusa Chrystusa. Gdy się nią dzielimy, wzrasta w naszych sercach.

Zmartwychwstały Jezus przychodzi do swojej rodzinnej Galilei. Tutaj się wychował, tutaj rozpoczął swoją działalność. Teraz przychodzi do swoich zagubionych i zrozpaczonych uczniów. Przynosi im „nowy poranek”, przychodząc o brzasku. Pan zaprasza Piotra i innych Apostołów do powrotu na drogę powołania do głoszenia Dobrej Nowiny. Powrócili bowiem do swoich zajęć, które były treścią ich życia zanim powołał ich Chrystus. Zmartwychwstały Pan żyje w ustanowionym przez siebie Kościele i jest obecny w sakramentach świętych.

Uczniowie potrzebowali czasu i świadectw, by uwierzyć w prawdziwość Zmartwychwstania. Kluczem do rozumienia tajemnicy Zmartwychwstania jest poznanie i autentyczne przyjęcie słowa Bożego. Jedynie ono może otworzyć człowieka na prawdę.