Jezus wybiera Szymona Piotra na pierwszego spośród Apostołów. To wydarzenie jak wierzy Kościół dało początek urzędowi papieskiemu. Tytuł „Sługa Sług Bożych” ukazuje prawdziwą rolę papieża wobec Boga, Kościoła i całego świata.

Refleksja nad przemijalnością oraz nad tym, że każda rzecz ma swój czas. Wielki Post jest czasem pogłębionej refleksji i nawrócenia. Jezus wzywa dziś każdego z nas do podążenia za Nim. Kieruje do nas te same słowa, które skierował do Lewiego: „Pójdź za Mną”. Jaka jest droga Jezusa? Zaproszenie do pójścia za Jezusem drogą przykazań.

Słowo Boże zaprasza nas dziś do chwili refleksji nad sensem postu, umartwienia i pozostałych praktyk religijnych. Post cielesny należy połączyć z uczynkami miłości. Nie wystarczy przyznać się do grzeszności. Trzeba starać się grzech pokonać dobrem. Niech towarzyszy nam duch chrześcijańskiej miłości, aby ci, których spotkamy, mogli zobaczyć w nas radosnych uczniów Chrystusa.

W okresie Wielkiego Postu w szczególny sposób rozważamy tajemnicę zbawczej Męki Jezusa. Chcąc zrozumieć cenę i wartość naszego zbawienia, trzeba przeżyć tajemnicę Krzyża Chrystusa i zakosztować łaski płynącej z Krzyża.

Biblijny opis potopu nie ukazuje w pełni ogromu tragedii. Grzech działa na ludzką duszę niczym niszczycielska fala powodziowa. Z każdego upadku można się podnieść. Bóg wyciąga pomocną rękę do pogrążonego w rozpaczy człowieka.

Pismo Święte zawiera prawdę o Bogu i człowieku. Możemy tam znaleźć również opis tajemnicy ludzkiego grzechu. Bóg z upodobaniem patrzy na ofiarę Abla, zaś ofiary Kaina nie podobają Mu się. To rodzi zazdrość w sercu starszego brata, który dopuszcza się bratobójstwa. Nie może znieść tego, że Bóg nie przyjmuje jego ofiar. Zazdrość zatruwa nam życie. Jest niczym nowotwór duszy i prowadzi do kolejnych grzechów. Warto odkryć ogrom d arów, które otrzymuję nieustannie od Boga. A wznosząc modlitwy, za wszystkie podziękuję Bogu.

Wspólnotę Eucharystii tworzą ludzie ochrzczeni, którzy noszą w sobie wiarę w obecność Boga i posłannictwo Kościoła. Kapłan jest szafarzem, czyli pośrednikiem miedzy zgromadzonymi w świątyni a Bogiem. Człowiek, który kocha, pragnie być jak najbliżej osoby kochanej, szuka tej bliskości. Na tym doświadczeniu, które nosicie w sercach, wyraźnie widać, jak Chrystus nas kocha. Jeżeli chcemy spotkanie z Panem przeżyć nie tylko godnie, ale i owocnie, potrzeba naszego zaangażowania.

Jest w nas silna tendencja do usprawiedliwiania własnych grzechów, błędów i słabości. Najprostsze jest zrzucenie winy na kogoś innego. Inna strategia jest też skuteczna: wystarczy wmówić wszystkim naokoło, że dana słabość nie jest czymś złym. Różne mechanizmy usprawiedliwiania siebie możemy znaleźć w opisie pierwszego grzechu w raju (nieposłuszeństwo jako wyraz wolności, zrzucanie winy na siebie nawzajem, kłamstwo, ukrywanie się przed odpowiedzialnością). Wyjściem z tej sytuacji jest przyznanie się do grzechu i winy.