Wszyscy jesteśmy zaproszeni w świat łaski. Obraz uczty często pojawia się na kartach Biblii, by przybliżyć nam tajemnicę Bożej miłości. Bóg wciąż posyła swoje zaproszenie: „Pamiętaj abyś dzień święty święcił”. Nie syci potrzebują pokarmu, lecz głodni. Eucharystia – zapowiedzią uczty zbawionych.

Zgodnie z żydowskim zwyczajem Jezus został zaproszony na świąteczny obiad. Nauczanie, które wygłosił w synagodze miało swoją kontynuację w postaci rozmów przy stole. Jezus bardzo chętnie przyjmuje zaproszenie. Słowa Jezusa sięgają głęboko. On pokazuje, że człowiek stworzony przez Boga, został zaproszony przez Niego na „ucztę życia”, gdzie sam Bóg jest Gospodarzem. Jezus przychodząc na świat, zajął ostatnie miejsce. Podstawą życia każdego chrześcijanina powinno być pokorne uniżanie się. Biada tym, którzy chcą przed Bogiem chwalić się bogactwem, mądrością, swoimi dokonaniami.

Kwas faryzeuszów – religijna hipokryzja. Faryzejskie spojrzenie na cierpiącego człowieka. "Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony" (Łk 14,10).

Szczególna rola miasta świętego – Jerozolimy. Postawa faryzejska obecna jest także w naszych czasach. Zmierzajmy z radością do królestwa niebieskiego. Słuchając Jezusa, jesteśmy wierni swojemu powołaniu.

Musimy dokonywać wyborów – tych najprostszych i tych dotyczących całego życia. Jezus także stał przed trudnym wyborem apostołów, wyjątkowych uczniów, którym powierzy szczególne zadania w Kościele. Jezus udał się na górę i spędził całą noc na modlitwie przed Bogiem. Był posłuszny woli Ojca i wsłuchując się w Jego głos, powołał swoich najbliższych uczniów. Trzeba wsłuchiwać się w wolę Bożą i być jej posłusznym.

Wystarczy odrobina, która trwale wpływa na resztę, aby całe otoczenie niejako „dostosowało się” do owej odrobiny. Poczucie bezsilności człowieka. Jak ja mogę coś zmienić? Jezus Chrystus zaczynem, który przemienia świat. Zostałem posłany przez Boga, aby ogłaszać Boże królestwo, aby zmieniać świat.

U Żydów dzień zaczyna się i kończy o zmierzchu. Ostatnim i najważniejszym dniem tygodnia jest szabat. Siódmego dnia Bóg odpoczął po stworzeniu świata. Główne przepisy dotyczące szabatu były przedmiotem dyskusji zanotowanych w Talmudzie. Zbawiciel celowo dokonał cudownego uleczenia w dzień szabatu, aby pokazać, że prawo musi być ludzkie oblicze.

W szkole Jezusa będzie zawsze miejsce na współczucie i solidarność. W dzisiejszej Ewangelii dochodzi jeszcze wezwanie do przemiany serc. Prorocy nie mieli łatwego losu. Napominanie innych nie jest wdzięcznym zadaniem. Nazywanie grzechów po imieniu spotyka się z niewdzięcznością grzeszników. Módlmy się o wrażliwe serca, które potrafią współczuć z cierpiącymi, a jednocześnie porywać innych do nawrócenia.