Kiedy pomijamy sprawy ważne dla naszego zbawienia, wtedy liczą się dla nas miejsca, które zajmujemy we wspólnocie czy społeczności, kto nas zaprasza, a kto nie, kto nas pozdrawia, a kto nas omija. Rozumiemy, dlaczego Jezus tak bardzo zganił uczonych w Piśmie i faryzeuszy. Z jednej strony troszczyli się oni o zachowywanie nawet najdrobniejszych przepisów Prawa, z drugiej zaś nie przejmowali się tym, że łamią sprawiedliwość i miłość Bożą.

Obłuda religijna to śmiertelne zagrożenie dla życia duchowego. Rytualne obmycie rąk – znak pogardy i wyższości. Świadectwo św. Jana Pawła II – pocałunek ziemi. Bóg sprzeciwia się pysznym, pokornym zaś daje łaskę (Jk 4,6).

Jezus nawiązuje do „znaku Jonasza”. Jonasz bał się wypełnić misji nawrócenia Niniwy. Uciekał od tego zadania. „Znak Jonasza” może oznaczać nawrócenie, wejście na drogę Bożą. Konsekwencją życia bez Boga jest życie poza zbawieniem, brak szczęścia. Bóg walczy o nas, abyśmy mieli udział w Jego zbawieniu. Jak Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak Jezus jest znakiem dla współczesnego Mu pokolenia, ale także dla nas, dla ludzi XXI wieku. Bóg przez proste gesty i znaki wzywa nas do nawrócenia.

Nikt nie jest wykluczony z obfitego deszczu Bożego słowa, które dociera do ludzkich serc. Dzięki wierze jesteśmy synami Bożymi w Chrystusie Jezusie.

Chrystus nieustannie podejmuje walkę z szatanem. Królestwo Boga jest przeciwstawne królestwu szatana. Łatwo jest zaprosić szatana do swojego życia, trudniej go wyrzucić. Trwanie przy Chrystusie broni nas przed szatanem.

Nikt nie jest i nie może być zdany tylko na siebie. Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii pokazuje, że przyjaźń w życiu każdego z nas jest niezwykle ważna, ale i wymagająca. Przyjaźń zakłada wzajemne oddanie i to, że na przyjaciela można liczyć w każdej sytuacji. Przyjaźń Jezusa wobec nas jest pewna i niezawodna.

Różaniec jest modlitwą dla ludzi prostych i wykształconych. To dobra okazja, by wypowiedzieć uczucia wobec Matki Bożej. Sama Matka Boża zachęcała do odmawiania różańca. Niech różaniec będzie codziennie w naszych dłoniach.

Często zastanawia nas, dlaczego gościnność Marty nie przedkłada się na przyjęcie Jezusa całym sercem. Jezus z życzliwością tłumaczy Marcie, że od wszystkich spraw dnia codziennego ważniejsze jest budowanie z Nim relacji. Marta reprezentuje działalność ewangelizacyjną i charytatywną Kościoła, natomiast Maria kontemplację Boga oraz medytację.