Imię określa tożsamość człowieka i wyprowadza go z niebytu istnienia. Mieć własne imię oznacza istnieć. Święto Chrztu Pańskiego przedstawia nam Jezusa Chrystusa i pozwala nam poznać różne Jego imiona. Różne imiona Jezusa Chrystusa określają Jego tożsamość i zadania, które miał do wypełnienia podczas ziemskiej misji. Nadanie imienia jest jedną z pierwszych czynności rodziców zaraz po narodzinach dziecka. To imię jest uroczyście nadawane także w obrzędach chrztu świętego. Nasze chrzcielne imiona określają naszą chrześcijańską tożsamość.

Komputery dają nam nieograniczony dostęp do muzyki, obrazów i filmów. Brak czasu sprawia, że musimy dokonywać selekcji i decydować, co jest dla nas ważne. Wszechwiedzący Pan Bóg ma o wiele większą wiedzę, niż wszelkie zasoby Internetu kumulowane przez setki i tysiące lat. I właśnie ten Pan Bóg chce zakomunikować nam najważniejsze orędzie: Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie (Mk 1,11). „Jesteś moim ukochanym dzieckiem. Kocham ciebie miłością nieskończoną” – to są komunikaty najbardziej poszukiwane przez człowieka.

Chrzest jest bramą do wszystkich sakramentów i wprowadza człowieka na drogę zbawienia. Dlaczego Pan Jezus pr zyjął chrzest? Więcej na ten temat pisze Mateusz Ewangelista. Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: „To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?”. Jezus mu odpowiedział: „Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe”. Wtedy Mu ustąpił (Mt 3,13–15). Jak wygląda udzielanie sakramentu chrztu i jakie znaczenie mają poszczególne obrzędy? Chrzest to ponowne narodziny – przez ten sakrament rodzimy się do życia dziecka Bożego. Dziękujmy rodzicom za to, że przynieśli nas do chrztu. Warto dowiedzieć się, kiedy zostaliśmy ochrzczeni i świętować rocznice tego wydarzenia.

Pokłon Mędrców ze Wschodu złożony nowonarodzonemu Jezusowi, opisywany w Ewangelii przez św. Mateusza (Mt 2,1–12), jest symbolem pokłonu świata pogan. Przybyszów ze Wschodu nazywamy również „królami”, ale św. Mateusz w swojej Ewangelii używa słowa „magoi” – w języku greckim: „magowie”. Gwiazda betlejemska jest dla nas nie tylko zapowiedzią narodzin Jezusa, ale w kontekście przybycia mędrców ze Wschodu staje się symbolem wolności!

Bóg objawia się człowiekowi. Zrozumieć ten dar. Wzmożona „religijność”. Trudne pytania. Refleksja. Bolesne podsumowanie. Wyrzucanie Boga. Zaproszenie Jezusa Chrystusa.

Opowieść o żółwiu. Zawsze znajdzie się powód, aby źle myśleć o innych. Czy droga, którą musiał pokonać żółw była wyjątkowo trudna? A jak wyglądała droga, którą pokonali Trzej Mędrcy, by dotrzeć do Nowonarodzonego Jezusa? Prawdą jest, że jeśli ktoś chce coś osiągnąć, to znajdzie sposób, a jeśli ktoś nie chce – znajdzie wymówkę. Jak to było w przypadku żółwia – zawsze znajdzie się powód, aby źle myśleć.

Słowo ciałem się stało i zamieszkało pośród nas. Czas skażony buntem pierwszych rodziców. Maryja wypełnia czas uległością wobec woli Bożej. Pan Jezus powie do swych uczniów: A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym, na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu (Mt 20,28). Jego Matka pierwsza przeszła tę drogę. „Błogosławiona między niewiastami”, Niepokalana, wyniesiona do niezwykłej godności Matki Boga, chce być pokorną Służebnicą Pańską i daje swoje życie do dyspozycji Wszechmogącemu, aby dokonało się dzieło zbawienia człowieka.

1 stycznia w uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki w całym Kościele obchodzimy Światowy Dzień Pokoju. Wszyscy marzymy o pokoju, który charakteryzowałby się brakiem problemów związanych ze szkoła, nauką, naszymi relacjami z otoczeniem. Z całego świata płyną informacje o wojnach, terroryzmie, głodzie, katastrofach, klęskach żywiołowych. Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi, kończąca oktawę uroczystości Bożego Narodzenia, pozwala nam patrzeć na przyjście na świat Jezusa Chrystusa oczyma Maryi. Maryja mimo wielu dziwnych i trudnych wydarzeń, które towarzyszyły narodzinom Jezusa, zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. Ona miała pokój serca. Źródłem pokoju Maryi była wiara.