Słowo Boże w życiu każdego chrześcijanina powinno zajmować szczególne miejsce. Każde słowo ma moc. Dzisiaj sam Bóg zapewnia nas o tym, że Jego słowo jest żywe i skuteczne.

Przypomnienie zebranym, że dobrze przygotowany i przeżyty sakrament pokuty daje radość sercu, daje poczucie lekkości i rozwija nasze wnętrze, bowiem przybliża nas do Boga.

Trzeba umieć dostrzec niezbędność wiary w naszym życiu. Z wielką pokorą uznawać wielkość Boga. Wiara jest darem Bożym. Jedynie Bóg może ją wlewać w duszę. Prośmy często Pana, by przymnożył nam wiary. Panie, wierzę, ale dopomóż mi, bym wierzył jeszcze silniej i głębiej.

Działanie przynosi nam radość, dodaje sił, motywuje zawsze wtedy, gdy są widoczne jego owoce. Uczniowie są podekscytowani sukcesem Jezusa. Może i sami czują się w tej sytuacji wyjątkowi, ponieważ są uczestnikami czegoś niezwykłego. Chcą wykorzystać okazję i przysporzyć Jezusowi jak największą liczbę zwolenników, więc namawiają Go, żeby wrócił do tłumów i uzdrowił kolejnych potrzebujących. Jezus chce iść dalej i dotrzeć do serca każdego człowieka. Nie mogę oczekiwać od Jezusa tego, że w moim życiu w cudowny sposób będzie rozwiązywał każdą skomplikowaną sytuację. Trzeba widzieć w Jezusie Boga, który chce mnie wspomóc poprzez moją codzienność, poprzez moją wierność, poprzez prostotę życia.

Jezus objawia Boga przychodzącego do człowieka, pochylającego się nad ludzkimi problemami. Bóg, który przychodzi w ciszy i pokorze, który przychodzi do grzeszników i do ubogich, może niektórych gorszyć, ale poza takim Bogiem nie ma zbawienia.

Dziś słyszymy wezwanie Jezusa do nawrócenia i wiary w Ewangelię. To wezwanie podjęli natychmiast rybacy galilejscy: Szymon Piotr, Andrzej, Jakub i Jan. Pan Jezus posiada słowa życia wiecznego. Zapragnijmy łowić z Panem. Na Jego słowo zarzućmy sieci.

Słowo „miłować” w Biblii jest tłumaczeniem greckiego słowa „agape”, które jest również typowym biblijnym słowem. Miłość agape oznacza szczerą troskę o drugiego człowieka i serdeczną posługę. My, chrześcijanie, należymy do kultury agape.

Trudna sytuacja uczniów. Żądania skierowane wobec Chrystusa. Odpowiedź Chrystusa wskazująca odpowiedzialnych. Konkretne sposoby realizacji zadania. Odniesienie do pierwszego czytania mszalnego. To, co mamy w sercu jest naszym darem dla innych. Nasza wiara i miłość przejawia się w kontakcie z innymi. Zaproszenie do rachunku sumienia.