Trzeba umieć dostrzec niezbędność wiary w naszym życiu. Z wielką pokorą uznawać wielkość Boga. Wiara jest darem Bożym. Jedynie Bóg może ją wlewać w duszę. Prośmy często Pana, by przymnożył nam wiary. Panie, wierzę, ale dopomóż mi, bym wierzył jeszcze silniej i głębiej.

Działanie przynosi nam radość, dodaje sił, motywuje zawsze wtedy, gdy są widoczne jego owoce. Uczniowie są podekscytowani sukcesem Jezusa. Może i sami czują się w tej sytuacji wyjątkowi, ponieważ są uczestnikami czegoś niezwykłego. Chcą wykorzystać okazję i przysporzyć Jezusowi jak największą liczbę zwolenników, więc namawiają Go, żeby wrócił do tłumów i uzdrowił kolejnych potrzebujących. Jezus chce iść dalej i dotrzeć do serca każdego człowieka. Nie mogę oczekiwać od Jezusa tego, że w moim życiu w cudowny sposób będzie rozwiązywał każdą skomplikowaną sytuację. Trzeba widzieć w Jezusie Boga, który chce mnie wspomóc poprzez moją codzienność, poprzez moją wierność, poprzez prostotę życia.

Jezus objawia Boga przychodzącego do człowieka, pochylającego się nad ludzkimi problemami. Bóg, który przychodzi w ciszy i pokorze, który przychodzi do grzeszników i do ubogich, może niektórych gorszyć, ale poza takim Bogiem nie ma zbawienia.

Dziś słyszymy wezwanie Jezusa do nawrócenia i wiary w Ewangelię. To wezwanie podjęli natychmiast rybacy galilejscy: Szymon Piotr, Andrzej, Jakub i Jan. Pan Jezus posiada słowa życia wiecznego. Zapragnijmy łowić z Panem. Na Jego słowo zarzućmy sieci.

Słowo „miłować” w Biblii jest tłumaczeniem greckiego słowa „agape”, które jest również typowym biblijnym słowem. Miłość agape oznacza szczerą troskę o drugiego człowieka i serdeczną posługę. My, chrześcijanie, należymy do kultury agape.

Trudna sytuacja uczniów. Żądania skierowane wobec Chrystusa. Odpowiedź Chrystusa wskazująca odpowiedzialnych. Konkretne sposoby realizacji zadania. Odniesienie do pierwszego czytania mszalnego. To, co mamy w sercu jest naszym darem dla innych. Nasza wiara i miłość przejawia się w kontakcie z innymi. Zaproszenie do rachunku sumienia.

Trudna sytuacja uczniów. Żądania skierowane wobec Chrystusa. Odpowiedź Chrystusa wskazująca odpowiedzialnych. Konkretne sposoby realizacji zadania. Odniesienie do pierwszego czytania mszalnego. To, co mamy w sercu jest naszym darem dla innych. Nasza wiara i miłość przejawia się w kontakcie z innymi. Zaproszenie do rachunku sumienia.

Mieszkańcy Galilei nie słynęli z dobrej opinii wśród ludu. Nie stosowali się do wszystkich przepisów prawa, ani nie zachowywali czystego judaizmu. Jezus bardzo mocno woła: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”. Te słowa brzmią poważnie. Jezus przychodzi do człowieka i stawia mu konkretne wymagania. Słowo Jezusa przynosiło pokrzepienie dla zranionych dusz, wyrzucało złe duchy, przynosiło ulgę na ciele i duszy. Te znaki są dowodem na to, że jest On Panem, że do Niego należy wszelka władza. On także pragnie przeprowadzić nas przez ciemności tego świata do krainy wiecznej światłości.