Nawrócony zapragnął żyć w światłości. My też chcemy żyć w świetle – w Jezusie Chrystusie, który jest „światłem na oświecenie pogan”.
Nawrócony zapragnął żyć w światłości. My też chcemy żyć w świetle – w Jezusie Chrystusie, który jest „światłem na oświecenie pogan”.
Zastanawiając się nad męczeństwem w Kościele na myśl przychodzi zazwyczaj pierwszy – św. Szczepan, który oddał życie z Jezusa. Był to męczennik bezpośredni. Jedynie św. Mateusz wspomina wydarzenie męczeństwa młodzianków. Król żydowski, Herod Wielki, wydał dekret śmierci na niemowlęta, kiedy dowiedział się od Mędrców, że narodził się oczekiwany przez naród żydowski Mesjasz. Wszystkie dzieci, choć jeszcze nieświadome, oddały życie za Chrystusa. Tradycja Kościoła podkreśla, że otrzymały one chrzest krwi. Dlatego nazywamy je „pierwocinami Kościoła”.
Każdy w święta jest wyjątkowy i ważny. Czy jednakowo ważny jest Bóg? Bóg pragnie być wyjątkowym dla człowieka, pragnie jego uwagi. W jaki sposób przygotowałem się na przyjście Jezusa? Natłok zajęć i obowiązków spycha refleksję i zadumę na dalszy plan. Bóg przychodzi z obietnicą zbawienia.
Proroctwo Malachiasza zapowiada przyjście Eliasza, poprzednika Mesjasza Pańskiego. Św. Jan Chrzciciel poprzedza Mesjasza, przygotowuje Naród Wybrany i wskazuje Baranka Bożego. Czy my, chrześcijanie, jesteśmy duchowo przygotowani na przyjście Jezusa Chrystusa?
Potrzeba wyciszenia, aby nie zagubić tego, co najważniejsze. Analiza modlitwy Maryi w encyklice „Redemptoris Mater”. Święta – czas dziękczynienia i uwielbienia Boga.
Ewangeliczny opis bezpośrednich wydarzeń przed narodzeniem Chrystusa. Maryja ponosi trud wędrówki, aby odwiedzić swoją krewną. Heroiczna postawa Maryi. Maryja w swoim działaniu kieruje się potrzebą serca. Trwanie przy Maryi to czas służby drugiemu człowiekowi. Nie można być przy Matce Bożej i jednocześnie być skoncentrowanym na sobie. Prawdziwy sens ludzkiego życia opiera się na służbie Bogu i człowiekowi.
Samson i Jan Chrzciciel narodzili się przy nadzwyczajnej interwencji Pana Boga. Bóg wybiera sytuacje po ludzku beznadziejne, aby przez nie poprowadzić historię zbawienia. Bóg chce naszego zbawienia. Trzeba ufać Bogu, że wie, jak nas doprowadzić do prawdziwego szczęścia. Dopiero wtedy, gdy pozwolisz Bogu poprowadzić Twoje życie, wydarzy się największy cud – cud zbawienia!
W dzisiejszych czytaniach kilkakrotnie powtarza się słowo „sprawiedliwość”: Potomek Dawida będzie „wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi”. Natomiast Jego imieniem będzie zawołanie: „Pan naszą sprawiedliwością”. Słowa o Bożej sprawiedliwości mają ważne znaczenie dla wszystkich, których w życiu dotyka niesprawiedliwość i krzywda.