Nikt z nas nie potrafi własną mocą i mądrością wyznaczyć sobie równie głębokiego i fascynującego projektu życia, gdyż nikt z nas nie zna siebie, ani nie potrafi pokochać samego siebie aż do tego stopnia, co Bóg. Gdzie najczęściej w dzisiejszym świecie zobaczymy słowo „łaska” (łac. gratia – „gratis”)… Czy będzie to Kościół, albo katolicka telewizja?! Absolutnie nie! Najczęściej to słowo wisi w dzisiejszych „świątyniach handlu” – wielkich hiper- i super-marketach. U Jezusa „gratis” to naprawdę za darmo… I nie chodzi tutaj o wymiar finansowy, materialny, ale ten zupełnie duchowy: w porównaniu z Bogiem nie tylko nic nie mamy, ale też w żaden sposób nie możemy porównywać się do Jego dobroci, świętości, miłości.

Obietnice wobec Narodu Wybranego. Królestwo ich ma mieć charakter duchowy, zwrócony ku sprawom religijnym. Ta obietnica Boża została w pełni zrealizowana w duchowym Izraelu, to jest w powszechnym i apostolskim Kościele. Jezus Chrystus umiera za wszystkich ludzi. W śmierci naszego Pana i w Jego zmartwychwstaniu jest gwarancja naszego zbawienia. Głoszenie królestwa niebieskiego i wskazówki Jezusa dotyczące pracy apostolskiej są na wszystkie czasy.

Pan Jezus przyszedł na świat z konkretną misją. Chciał nauczyć nas miłości do Pana Boga i do bliźniego. Dzisiaj chciałbym was zabrać do specjalnej szkoły. W tej szkole dyrektorem i najlepszym nauczycielem będzie dla nas Pan Jezus. Dzisiaj rolę Apostołów spełniają biskupi i kapłani. Do nich również Pan Jezus powiedział: „Pójdź za mną”. Powołanie kapłańskie czy zakonne jest takim powołaniem apostolskim. Ale oprócz kapłanów i zakonników ludzie świeccy, czyli każdy z was ma również swoje obowiązki. Pan Bóg również powołał nas do swoich konkretnych zadań. Św. Matka Teresa z Kalkuty również poszła za Jezusem. Jej szczególne zadanie polegało na pomocy bliskim ludziom. Pomoce: Obraz Apostołów. Zdjęcie Matki Teresy z Kalkuty.

Uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej jest okazją do manifestacji naszej wdzięczności Bogu za dar Eucharystii. Niestety dla niektórych Komunia św. jest tylko rytuałem. Wielu jest też takich, którzy w ogóle nie przystępują do niej. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej ma swój początek w braku wiary kapłana, który podczas swej pielgrzymki do Rzymu zatrzymał się w Bolsenie, aby tam sprawować Eucharystię i otrzymał znak obecności Boga w Hostii. Naród Wybrany, krocząc przez pustynię, stopniowo uczył się akceptować Bożą wolę i uczył się pamięci o Jego wielkich dziełach.

Słowa Jezusa o chlebie żywym z nieba stanowią obietnicę i zapowiedź Eucharystii. Od Ostatniej Wieczerzy Bóg jest obecny pośród ludzi w swoim Ciele i swojej Krwi. Jest to inna obecość niż znane z Ewangelii przebywanie z apostołami. Ten inny rodzaj obecności Chrystusa nie oznacza, że oddalił się On od ludzi. Spośród wielu sposobów obecności Jezusa pośród ludzi Eucharystia jako sakrament Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej jest najdosłowniejszą i najpełniejszą realizacją obietnicy Jego obecności z nami. Cud tej obecności celebrujemy w każdej Mszy św. i podczas każdej adoracji.

Opowieść o dobrym królu, który interesuje się sprawami życia swoich poddanych jest ilustracją troskliwej miłości, jaką Jezus obdarza cały świat. Jezus pragnie zapewnić nam dobre i piękne życie już tutaj, na ziemi. Życiowe problemy i ludzkie nieszczęścia często mają źródło w grzechach, obojętności i zaniedbaniach. Bóg jest obecny w ludzkim życiu przez cały czas, nie tylko w trakcie modlitwy czy podczas naszego pobytu w świątyni. Bóg zaprasza nas, byśmy z Jego pomocą starali się uczynić świat lepszym i piękniejszym. Świadomość nieustannej Bożej miłości i obecności pomaga człowiekowi w wykonywaniu obowiązków i podejmowaniu starań o dobro drugiego człowieka.

Najtrudniej jest nawrócić tych, którzy są przekonani, że mają rację i przyjmują tylko to, co jest zgodne z ich założeniami. Do zrozumienia Jezusa i Jego zachowania nie można stosować narzędzi prawa, ponieważ żyje On i działa w logice miłości. Tajemnica Trójcy Świętej wymyka się ludzkim kategoriom myślowym; najwięksi filozofowie nie potrafili odnaleźć satysfakcjonujących wyjaśnień. Codzienny znak krzyża jest wyznaniem wiary w Trójcę Świętą, ale najlepszym sposobem na Jej kontemplację jest życie tym misterium na co dzień.

Historia Fynna i Anny jest pięknym obrazem bezinteresownej, wiernej i konsekwentnej miłości. Taka miłość nie poprzestaje na jednorazowej pomocy, ale oznacza wzięcie odpowiedzialności za kogoś, zaproszenie go do swojego życia. Taka jest też historia miłości Boga do człowieka. To historia obdarowania – już od momentu stworzenia świata. Bóg nas obdarowuje, ale również potem nie pozostawia nas samych. Historia miłości Boga do człowieka to dzieje miłości miłosiernej, przebaczającej grzech; co więcej – miłości, która składa za człowieka największą ofiarę, ofiarę z życia. Tę miłość objawił nam Syn Boży, a Duch Święty rozpala nasze serca, abyśmy byli w stanie ją przyjąć.