Wielu ludzi z pewnością „zazdrości” Panu Bogu jednej rzeczy: wszechmocności. Bóg stwarzał świat mocą swojego słowa. Ma ono tak wielką moc, że to, co Bóg wypowie, natychmiast się staje. Najważniejszym dla świata wcielonym Słowem Bożym jest Jezus Chrystus. Nasze słowo może mieć wielką moc! Wystarczy tylko być odpowiedzialnym za swoje słowo. Zamiast zmieniać cały świat, zmieńmy nasze podwórko, naszą rzeczywistość.

Jesteśmy przeznaczeni do życia wiecznego. Trzeba zachowywać Boże przykazania i oddawać chwałę Bogu. Zadaniem wierzących jest ciągłe nawracanie się.

Liturgia adwentu jest nieprzerwanym kantykiem nadziei. Chrześcijanin z nadzieją i radością oczekuje dnia przyjścia Zbawiciela. Zachariasz otrzymał od Archanioła Gabriela obietnicę narodzin syna, a ponieważ nie potrafił w to uwierzyć, otrzymał znak od Boga i pozostał niemy aż do narodzin Jana. Przez głoszenie słowa Bożego, wezwanie do nawrócenia i chrzest udzielany w Jordanie, Jan Chrzciciel przygotowywał ludzi na przyjście Zbawiciela.

Cichy patron adwentu – św. Józef. Oblubieniec poddany próbie wiary. Zaufanie i posłuszeństwo Józefa.

W genealogii Jezusa słowo ojciec pojawia się 39 razy, ukazując w ten sposób liczne pokolenia oczekujące na Zbawiciela. Pośród męskich imion w tekście spotykamy cztery kobiety, poganki. To świadczy o powszechnym charakterze zbawienia, którego dokonał Jezus. Bóg zapowiada zbawienie człowieka przez Chrystusa jeszcze w Raju, ale rozpoczyna się ono w powołaniu i czynach Abrahama.

Elity żydowskie nie chcą uznać św. Jana Chrzciciela za Eliasza, a w Jezusie z Nazaretu nie chcą dostrzec zapowiadanego od wieków na kartach Pisma Świętego Mesjasza Pańskiego. Aby znaleźć odpowiedzi na różne pytania, które towarzyszą człowiekowi przez całe życie, potrzebna jest pokora i otwarcie na światło, jakiego Bóg udziela.

Syn Człowieczy przyjdzie w chwili, której się nie domyślamy. W adwencie mamy czuwać, aby nie ulec pokusie, która prowadzi do zwątpienia i do śmierci. Czuwanie pozwala rozpoznać znaki obecności Chrystusa pośród nas. Jan Chrzciciel przez swoje nauczanie i chrzest w Jordanie przygotowywał ludzkie serca na przyjęcie Jezusa. Każda epoka ma swojego Eliasza.

Przykład rozkapryszonych dzieci – odrzucenie łaski czasu. Pomnażanie talentów – współpraca z łaską. Męczennik stanu wojennego – bł. ks. Jerzy Popiełuszko. Odczytywanie znaków czasu – zwycięstwo nad pokusą narzekania.