Mamy problem ze słuchaniem innych: często jest tak, że informacja wpada jednym uchem, a drugim od razu wylatuje. Podobnie jest ze słowem Bożym – często je słyszymy, ale nie potrafimy go usłyszeć. „Usłyszeć” oznacza zatrzymać się nad informacją, niejako „zakorzenić” w sobie, nie pozwolić, by uleciała. Można powiedzieć: „usłuchać”, czyli być wobec niej posłusznym. "Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je" (Łk 11,28). Jezus mówi dziś o tym, żeby nie tylko słuchać słowa Bożego, ale i je zachować, czyli pozwolić słowu zakorzenić się w naszym sercu. Życie słowem Bożym daje szczęście.

Jezus wypędza złe duchy mocą Bożą. Człowiek chce się wyzwolić od wszelkich „demonów” i „złych duchów”. Módlmy się o dar pokornego serca i prośmy Jezusa o pomoc.

Bóg jest najlepszym Ojcem, który wysłuchuje naszych próśb. Wielu ludzi ma poczucie, że Bóg jest obojętny wobec naszych próśb. Chrystus zapewnia, że prośba o Ducha Świętego zawsze będzie spełniona.

Starotestamentalne imię Boga: JESTEM, KTÓRY JESTEM (Wj 3,14). Obecność Boga w życiu człowieka – tajemnica Wcielenia. Imię Boga Nowego Testamentu: Abba, Ojcze. Jezus dał nam przywilej zwracania się tak do Boga. Modlitwa Pańska – klucz do zrozumienia chrześcijaństwa.

Marta krzątała się wokół prozaicznych prac, Maria słuchała Jezusa. Postawa Marii mogła zaszokować żydowskich mężczyzn. Papież Franciszek wzywa do poszanowania godności każdej kobiety.

W Ewangelii, w kontekście pytania o najważniejsze przykazanie, słyszymy przypowieść o miłosiernym Samarytaninie. Nie da się kochać Pana Boga, nienawidząc drugiego człowieka. Maryja towarzyszyła Jezusowi w Jego pielgrzymkach i przysłuchiwała się Jego nauczaniu. W tajemnicach różańca świętego, który jest przecież modlitwą tak bardzo maryjną, rozważamy główne momenty z życia Jezusa. Wszystko to przez fakt, że była w nich obecna Matka. Odmawiając różaniec, razem z Maryją możemy uczestniczyć w życiu Jej Syna.

Wspominamy dzisiaj apostołkę Bożego Miłosierdzia, św. Faustynę. Odeszła z tego świata, czyli urodziła się dla nieba 5 października 1938 r. Przypomniała nam, że Bóg jest miłosierny i tylko miłosierdzie może ocalić świat od zagłady. Miłosierdzie jest do zbawienia koniecznie potrzebne. Miarą świętości – czyny miłosierdzia.

Po czym możemy rozpoznać człowieka żyjącego Ewangelią? Ależ to proste! Po jego duchu. Uzewnętrznia się to w sposobie jego zachowania: jego słowa, spojrzenia, gesty, mimika. Człowiek żyjący duchem Bożym jest opanowany, kulturalny, skory do pomocy, pogodny. Nade wszystko zaś emanuje z niego dobroć – czysta, bez skazy, bez cienia fałszu. Wiele jest fałszywych obrazów miłości. Często ukazywana jest jedynie w aspekcie seksualnym. Oczywiście, Bóg dał nam nie tylko duszę, lecz i ciało; ale miłość widziana jedynie poprzez pryzmat ciała nie jest pełna. Rozpoznajemy siebie i bliźniego także po owocach ducha. Jeśli brakuje miłości (dotyczy to nie tylko małżonków), to nie należy skarżyć się, że jej brak, lecz odnajdywać to święte uczucie w sobie i w bliźnich. Tego brakowało mieszkańcom miast, względem których Chrystus kierował swoje „biada”.