Jezus wyraźnie powiedział swoim uczniom: "Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje" (Łk 9,23). Na przestrzeni dwóch tysięcy lat nie było wieku, w którym nie byłoby prześladowań chrześcijan. Również dziś słyszymy o mordowaniu chrześcijan w Azji i Afryce.

Chrześcijanie nie wiążą się z żadną ziemską rzeczywistością w taki sposób, by zapomnieć o życiu wiecznym. Przyjdzie czas, gdy kamień na kamieniu nie pozostaje. Jezus w ten sposób mówi o świątyni jerozolimskiej, ale w stwierdzeniu tym zawiera się także zapowiedź końca czasów. Pamiętajmy o przemijaniu i kruchości ziemskiego bytowania.

Pan Bóg wybiera dla siebie to, co najpiękniejsze, najcenniejsze. On jest Stwórcą wszystkiego i wszystko należy do niego, każdy człowiek i całe stworzenie. Wielu myśli, że życie jest jego własnością, uniezależnia się od Pana Boga. Wielu przypatrywało się temu, jak ludzie wrzucają pieniądze do skarbony i zachwycało się dużymi kwotami, które wrzucali bogaci, ale nikt, poza Jezusem nie zwrócił uwagi na tę prostą kobietę. Jezus widział oczami miłości. Dostrzegł najbardziej ukryte dobro. Chrześcijaństwo nie polega na czynieniu rzeczy wielkich, heroicznych, wystarczy oddać wszystko, najdrobniejsze pragnienie, myśl i chwilę swojego życia.

Bóg jest Bogiem żyjącym, ukazującym nieustannie swoje pełne miłości oblicze. Na jakim poziomie jest nasze duchowe życie?

Jezus wypędza handlarzy ze świątyni, mimo że z punktu widzenia pielgrzymów ich posługa była ważna i pożyteczna: sprzedawali oni zwierzęta na ofiary dziękczynne, przebłagalne itp. Pan Jezus gniewa się: Napisane jest: "Mój dom będzie domem modlitwy, a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców" (Łk 19,46). Poprzez zestawienie obok siebie „domu modlitwy” i „jaskini zbójców” Jezus chce również nam udzielić pouczenia.

Jesteśmy dziś świadkami niezwykle przejmującej sceny ewangelicznej – na naszej drodze staje dziś bowiem Pan Jezus, który płacze nad Jerozolimą. Przyglądając się dzisiejszej Ewangelii, aż chciałoby się zapytać samego siebie, a co z moim czasem nawiedzenia? Czy go dostrzegam? Opowiadanie o śladach na piaski. Bóg nie wymaga od nas, abyśmy Go rozumieli, ale abyśmy Mu zaufali i zawierzyli Jego słowom.

Współpraca z łaską – Zacheusz i Bartymeusz. Pomnażanie łaski płynącej z sakramentów. Bierzmowanie – zakopany talent. Duch Święty – Dar z wysoka w drodze do wieczności.

Niewidomy prosi Chrystusa o uleczenie. Bezradność człowieka wobec grzechu i ślepoty duchowej. Bł. Karolina Kózkówna już w młodym wieku wykazała się bohaterstwem. Świętość jest dla każdego z nas. Możemy ją osiągnąć, żyjąc zgodnie z wiarą.