W kalendarzu liturgicznym obchodzimy dzisiaj wspomnienie św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Przykładem swego życia doprowadził do Kościoła dziesiątki tysięcy ludzi. Chrystus pociągał ludzi przede wszystkim swoimi czynami. To, co czynił, odpowiadało oczekiwaniom ludzi.

Chorobliwa zazdrość wiąże się z brakiem zaufania, pragnieniem kontroli drugiej osoby oraz agresją. Jest jednym z siedmiu grzechów głównych. Za Jezusem szły tłumy, bo widziały czynione cuda, ale nie wszyscy stali się Jego uczniami, bo nie przyjęli nauki Chrystusa.

Dawid pokonując Goliata, dokonał czegoś, co wydawało się niemożliwe. Jahwe posługuje się ręką Dawida, aby objawić swoją wielkość i moc. Jezus uzdrowił uschłą rękę człowiekowi w synagodze – dał mu możliwość funkcjonowania, kreowania, tworzenia. Także i dziś Bóg potrzebuje moich dłoni, aby we współczesnym świecie, przez najprostsze rzeczy objawiać ludziom Siebie, swoją moc, potęgę i miłość.

Faryzeusze znali prawo, ale nie potrafili dostrzec człowieka. Myśli Boże nie są myślami ludzkimi i drogi Boże nie są drogami ludzkimi. Święci to ludzie powołani przez Boga, którzy w swoim życiu szukali i wypełniali Jego wolę. Bóg wybiera i wynosi do wielkiej chwały to, co małe i słabe w oczach świata.

Życie nie jest jednym pasmem umartwień. Wszystko zależy od naszego sposobu patrzenia. Do prawdziwego postu trzeba dojrzeć. Podjęcie postu jest jednym ze środków, by otworzyć się na Chrystusa. Pokora i prawda uczą nas żyć w realnym świecie.

Człowiek wiary powinien kierować się wartościami wyższymi. Spojrzenie Boga jest inne niż spojrzenie człowieka. Postawa celnika uczy nas odpowiedzi na Boże zaproszenie.

Uzdrawianie przez Jezusa chorych u jednych wzbudzało zaciekawienie, a u drugich sprzeciw. Zbawiciel świata czyniąc cudowne znaki, objawiał mesjańską moc.

Trzeba umieć dostrzec niezbędność wiary w naszym życiu. Z wielką pokorą uznawać wielkość Boga. Wiara jest darem Bożym. Jedynie Bóg może ją wlewać w duszę. Prośmy często Pana, by przymnożył nam wiary. Panie, wierzę, ale dopomóż mi, bym wierzył jeszcze silniej i głębiej.