W Ewangeliach znajdujemy wiele epizodów, które ukazują apostołów jako ludzi, którzy zmagają się ze swoimi słabościami. Uczniowie posprzeczali się o to, który z nich jest największy. Pragnienie wielkości nie ominęło apostołów. Zazdrość jest kolejną słabością uczniów.

Objawienie chwały na górze i władzy Zbawiciela nad duchami nieczystymi potwierdziło przypuszczenia uczniów co do Jego mesjańskiej misji. Jezus musiał ponownie zaprezentować, na czym naprawdę polega rola Mesjasza. Męka i śmierć na krzyżu doprowadziły Chrystusa Pana do chwalebnego zmartwychwstania. Scalajmy nasze krzyże z Jego krzyżem, byśmy kiedyś wraz z Nim mogli przebywać w królestwie niebieskim.

"A wy za kogo Mnie uważacie?" (Łk 9,20). Na to pytanie odpowiadamy nieustannie. Od danej przez nas odpowiedzi zależy fundament, na którym chcemy oprzeć całe nasze życie. Wiara musi być wyznawana codziennie, wciąż potwierdzana. Módlmy się, abyśmy w każdym momencie naszego życia mogli za św. Piotrem powtórzyć: "Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego" (Mt 16,16).

Herod zaniepokojony pogłoskami o Chrystusie pragnie Go zobaczyć. Ciekawość to cecha ludzkiej osobowości, której ocena moralna zależy od intencji i celu. Złem jest zaspokajanie ciekawości w celu poniżania innych. Dobrem, gdy jej zaspokojenie służy innym ludziom. Pragnienie zobaczenia Chrystusa ma skutkować dobrem w naszym życiu.

Jezus posyła Apostołów i daje im moc, aby głosili królestwo Boże. Ich działalności ma towarzyszyć uzdrawianie chorych i wypędzanie złych duchów. Istotą naszego chrześcijańskiego przepowiadania jest głoszenie śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Jesteśmy odpowiedzialni za zbawienie ludzi, których Bóg stawia na naszej życiowej drodze.

Dziś trudno uwierzyć komuś na słowo. Dawniej za najwyższy punkt honoru stawiano dotrzymanie danego słowa. Jezus dziś mówi, że do grona Jego najbliższych należą Ci, którzy słuchają i wypełniają słowo Boże. Nawet gdy uznajemy się za chrześcijan, to w wielu kwestiach, szczególnie moralnych, nie akceptujemy Bożej nauki. Przez akceptację i wypełnienie Bożej nauki stajemy się bliskimi Jezusa.

Światło jest symbolem poznawania rzeczywistości i prawdy o człowieku. Ciemność zaś jest symbolem niewiedzy. Potrzebujemy światła, które pomoże nam poznać prawdziwość i słuszność stwierdzeń, które docierają do nas z różnych stron. Prawda o Bogu i człowieku winna świecić w życiu każdego z nas. Jest to prawda o przemijalności i grzeszności człowieka, który poszukuje pełni zbawienia.

Zakochanie to jedno z najpiękniejszych uczuć, jakich może doświadczyć człowiek. Usłyszeliśmy dziś o tym, jak Mateusz pokochał od pierwszego wejrzenia Jezusa Chrystusa. Między celnikiem a Jezusem musiało wydarzyć się coś niesamowitego w tak krótkim momencie, skoro zostawił całe swoje dotychczasowe życie, zaryzykował i poszedł za Jezusem. To może spotkać każdego; i my możemy doświadczyć takiej relacji z Jezusem. Bóg sam jest w nas zakochany po uszy. Tylko czy ja jestem w Nim zakochany lub zakochana?