Ludzie różnie reagują na kryzys. Jedni się załamują, przestają widzieć sens życia. Inni się wyraźnie mobilizują. Św. Paweł z entuzjazmem podjął się szerzenia Ewangelii. Jednak w czasie swoich podróży misyjnych doświadczył wielu trudnych momentów. Każde doświadczenie umacniało go w przekonaniu, że idzie słuszną drogą, że warto cierpieć dla Jezusa. To miłość Jezusa i do Jezusa dawała mu tyle siły.

Św. Paweł ostrzega: Kto skąpo sieje, ten skąpo i zbiera; kto zaś hojnie sieje, ten hojnie też zbierać będzie (2 Kor 9,6). W relacjach międzyludzkich od rzymskich czasów obowiązuje sformułowanie: do ut des – daję, abyś dawał. Jeśli dajemy komuś jakiś prezent, to liczymy w cichości ducha, że otrzymamy podobny dar. Logika Pana Boga przekracza ludzkie wyobrażenia. Powinniśmy mieć świadomość, że całe nasze życie i wszelkie możliwe dary pochodzą z ręki Boga Stwórcy.

Różne są rodzaje synostwa: biologiczne – przez zrodzenie, przez adopcję i duchowe. Mamy jeszcze jeden rodzaj synostwa, który w pewien mistyczny sposób przenika te trzy wymiary – jest to synostwo Boże, które zaczyna się w momencie chrztu świętego. Jezus w Ewangelii mówi warunkach, które musimy spełnić, aby być dziećmi Boga: "Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie" (Mt 5,44–45). Kochać to znaczy: zrobić wszystko dla dobra drugiego człowieka, dla jego zbawienia.

Prawo odwetu nie jest ani dobre, ani sprawiedliwe. Chrześcijanin nie ma nic wspólnego ze złem. Im bardziej Boży jesteśmy, tym mniej zły ma do nas dostępu. Zło się zwycięża dobrem. Chrześcijanin wie, że dzielone cierpienie się zmniejsza, a dzielona radość się zwiększa. Mamy być siewcami dobra i pamiętać, że Tym, kto daje wzrost, jest sam Pan!

Chrystus w Kazaniu na Górze nie tylko potwierdza, ale zaostrza przykazania. W sprawach moralności nie ma tolerancji. Nasza mowa ma być zgodna z nauczaniem Chrystusa.

W Starym Testamencie mężczyzna ma większe prawa niż kobieta. Jezus naucza, że grzeszne spojrzenia i czyny rodzą się w sercu człowieka. Zbawiciel wzywa wierzących do życiowego radykalizmu.

Czego oczekujesz od życia? Jakie masz cele? Wielu ludzi stawia sobie różne cele, są ich świadomi i wiedzą jak do nich dążyć. Są też tacy, którzy błąkają się w życiu, nie mając sprecyzowanych celów. Naszym celem winno być przede wszystkim zjednoczenie z Bogiem. Bóg chce tego, abyśmy doświadczali wywyższenia i mieli udział w wewnętrznym życiu Boga. Nie chce abyśmy ograniczali się tylko do doczesności. On chce dać Ci wieczne szczęście i chce także dać Ci szczęście w doczesności. Wybierz PEŁNIĘ!!!

Syn Boży stał się człowiekiem, aby zbawić każdego z nas. I na tym ma polegać Jego rewolucja – uwolnić człowieka spod władzy grzechu i szatana. A do tego potrzebna jest głęboka reforma naszych serc. Jezus głosił miłość Bożą, a to nie mieściło się w ramach wizji Boga sprawiedliwego, karzącego, którego głosili faryzeusze. Jezus chce zrobić rewolucję społeczną nie przez rozlew krwi, ale przez przemianę naszych serc!