Wielu ludzi uważa, że Bóg jest surowy i rozlicza nas ze wszystkich słabości. Słowo Boże burzy stereotypy. Ono pokazuje Boga, który posyła na świat swojego Syna, aby za cenę Jego cierpienia i śmierci zbawić ludzi. Jezus, Syn Boży, służy ludziom, uzdrawiając ich i głosząc im Dobrą Nowinę. On jest cichy i pokorny sercem. Jezus we wszystkim wypełnia wolę Ojca. Jest jednocześnie wybranym i umiłowanym sługą Boga Ojca i sługą całej ludzkości. Bóg darzy nas nieograniczoną miłością. Słowo Boże pozwala nam poznać prawdziwe oblicze Boga.

Dzień święty został ustanowiony przez Boga dla człowieka – to dlatego w dzień święty obowiązuje świętowanie. W dniu tym ludzie spotykają się w miejscach do tego przeznaczonych. Dzień ten jest czasem szczerości wobec Pana Boga, do którego przychodzimy. Świątynie są domami Boga. W nich więc panuje powaga i cisza, które są potrzebne, by stanąć w prawdzie o sobie samym. Przed Panem Bogiem nie można stawać inaczej. W Ewangelii widzimy jednak postawę zakłamania i wrogości. Byli tam faryzeusze i zwolennicy Heroda. Oni nie przyszli się modlić i świętować. Byli prawdopodobnie odświętnie ubrani. Wypełniali zwyczaj. Cel ich pobytu był dwuznaczny.

Zmęczenie i zabieganie a życie duchowe. Umęczenie grzechem i słabością. Jezus źródłem życia i pokrzepienia na całą wieczność.

Modlitwa człowieka jest odpowiedzią na Boże pragnienie spotkania. Pan Jezus w swym żarliwym zwróceniu się do Ojca uczy, że modlitwa jest wyznaniem miłości. Pan modli się w nas i z nami. Na modlitwie potrzeba być niczym Boży szaleniec, który oddaje ze swego niedostatku wszystko, co ma, bo w Bogu pokłada nadzieję. Modlitwa jest szkołą objawienia: Ojciec chce objawić miłość człowiekowi.

Chrystusowe „biada” to konsekwencja nierozpoznania w Jezusie obiecanego Mesjasza i braku wiary w Niego, mimo licznych znaków i cudów. Jezus, wzywając do nawrócenia, zachęca każdego z nas do weryfikacji własnego życia. Prawdziwa śmierć jest odrzuceniem Boga, odrzuceniem daru zbawienia, który przyniósł nam Jezus. Nawrócić się oznacza rozpoznać w Jezusie jedyne źródło miłości, rozpoznać prawdziwego i niezawodnego przyjaciela. Wezwanie do nawrócenia jest wezwaniem do życia. Chrystus obecny dla nas w tej Eucharystii z troską i miłością pochyla się nad naszymi słabościami i problemami.

Chcemy czynić dobro, a także być blisko Boga i Matki Najświętszej. Jezus nie ukrywa, że Jego wymagania są niełatwe do spełnienia. Znaczenie Góry Karmel w tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej. Szkaplerz karmelitański jest nadal popularny. W Eucharystii znajdujemy moc do wypełniania Bożych przykazań.

Prorok uznaje swoją grzeszność i zostaje oczyszczone jego słowo. Nasze słowa też często są „nieczyste”. Chrystus wymaga od nas świadectwa przed ludźmi. Św. Kamil świadkiem miłości do Chrystusa.

Kiedy się modlimy, najpierw powinniśmy sobie uświadomić, że zwracamy się do Boga, Pana wszechświata, który jest, jak powiedział papież Franciszek, kochającym i przebaczającym Ojcem. My jednak w naszych modlitwach często traktujemy Boga jako spełniacza naszych potrzeb, który jest przydatny w chwilach naszej bezradności. Modlitwa jest wtedy używaniem Boga. Prosimy Boga żeby zaspokoił nasze potrzeby. Modlitwa, kontakt z Bogiem, ma zmieniać moje serce. Dobra modlitwa to nie ta, kiedy spełnią się moje prośby. Dobra modlitwa to ta, w której ja się zmieniam. Kiedy wchodzę w sposób myślenia Boga.