Brak prawdziwej jedności prowadzi do „upadku” każdego „królestwa”.
Brak prawdziwej jedności prowadzi do „upadku” każdego „królestwa”.
Dostrzec w przykazaniach przejaw troski Boga o człowieka. Przykazanie odwołuje się do nakazu, wytycznych. Jako nakaz wewnętrzny przykazanie dokonuje się w sercu człowieka. Wszelkie normy wynikają z troski o dobro i bezpieczeństwo. Doskonała mądrość i wiedza jest tylko w Bogu. Nakazy mają bronić ludzkiego życia. Człowiek wierzący analizuje nakazy w oparciu o Pismo Święte i własne sumienie.
Modląc się słowami: odpuść nam nasze winy, pamiętajmy, że przebaczenie naszych grzechów uzależnione jest od przebaczenia naszym winowajcom. Łatwiej mówić o przebaczeniu, o wiele trudniej przebaczać. Jezus przypomina, że sztuka przebaczenia to sztuka życia. Przesłanie przypowieści o nielitościwym dłużniku jest oczywiste: skoro miłosierny Bóg przebacza ludziom, to oni powinni przebaczać sobie nawzajem. Prośba Jezusa na krzyżu – Ojcze, wybacz im – jest jedyną odpowiedzią na wrogość, jakiej doświadcza Syn Boży.
Zachęta do życia zgodnego z Dekalogiem. Podejmujemy kolejny tydzień walki o piękno naszego chrześcijaństwa. Na tej wielkopostnej drodze staje dzisiaj Prorok Eliasz. Jego dzieje znajdujemy opisane w Pierwszej oraz Drugiej Księdze Królewskiej. Prorok Eliasz jest człowiekiem całkowicie oddanym Bogu. Modlitwa i ufność wobec Pana sprawiły, że żył w obecności Bożej. Prorok zaprasza nas dzisiaj na drogę absolutnej wierności wobec Dekalogu i skrupulatnego wypełniania Bożego Prawa. Niech zatem ten tydzień upłynie nam na zaznajomieniu się z Dekalogiem.
Ukazać, że Bóg jest miłosiernym Ojcem.
Cel Izraela – być światłem dla świata, aby inne narody uwierzyły w jedynego Boga. Ostateczny grzech Izraela – odrzucenie samego Boga, który przychodzi w swoim Synu. Mesjanizm polityczny wybrany zamiast mesjanizmu duchowego. Chrześcijanie – nowy Naród Wybrany; przymierze w krwi Chrystusa nowym wiecznym przymierzem. Odniesienie przypowieści Jezusa do nas samych – czy my będziemy wierni Stwórcy? Wszystko jest własnością Boga, daną nam do zarządzania, aby przynosiło owoce.
Życie człowieka na ziemi jest chwilą, która kieruje go ku życiu wiecznemu, którego pragnienie nosimy w sobie. Nasze życie doczesne, dokonywane wybory to czas walki o osiągnięcie królestwa niebieskiego. Ewangelia ukazuje nam jak nasze wybory przybliżają nas, bądź oddalają od przeżywania radości w królestwie Ojca. Proroczym głosem dzisiaj jest głos Kościoła. To on, wzywa nas do dobrego życia i modlitwy. Zaufajmy nauczaniu papieża i biskupów.
Chrystus – Sługa. On jest pośród nas jak ten, który służy. Św. Kazimierz – królewicz, który swoją misję realizował jako służbę ubogim.