Zastanowić się nad osobistym postrzeganiu Mesjasza.

Namaszczenie jako oznaka luksusu bądź świętowania. W Biblii namaszczenie przede wszystkim było sposobem nadania komuś jakiejś wyjątkowej władzy, uświęceniem przez Boga albo przeznaczeniem kogoś lub czegoś Panu. Każdy z nas w czasie sakramentu chrztu świętego został przez Boga namaszczony, wybrany. Należysz do Pana, On się do Ciebie przyznaje! W naszej przynależności do Boga to On mi służy, bo jestem dla Niego taki ważny! On mnie wybiera i to nie tylko ze względu na zadania, które przede mną stawia, ale przede wszystkim, dla mnie samego! Taka mentalność rodzi prawdziwy pokój serca i poczucie szczęścia, ale także inspiruje innych.

Uświadomić sobie jak ważną rolę w naszym życiu odgrywają modlitwa i post.

Zrozumieć, że jedynym pragnieniem ludzkiego życia powinna być jedność z Bogiem.

Sensem naszej wiary i świadectwa nie może być skupienie się na „żłóbku”, ale dostrzeganie całej ekonomii zbawienia.

Uświadomić sobie, że Bóg pragnie być blisko mnie, mojego serca.

Podsumowanie naszego przeżywania Adwentu i pytanie o przygotowanie serc do Bożego Narodzenia.

Ukazać wielką radość Maryi z uwielbienia Jezusa.