Bogu zależy na każdym człowieku. W pierwszej kolejności mamy przygarnąć tych, których Bóg dziś stawia na naszej drodze. Jest to podjęcie odpowiedzialności, która realizuje się we wspólnocie. Kościół to wspólnota wierzących, której Głową jest Jezus Chrystus. Kościół – będąc wspólnotą wierzących – nie może zamilknąć w sprawach, które są istotne dla jego dzieci. Wierzący nie udaje, że nic się nie dzieje, gdy dzieje się zło. Zwracanie uwagi zaczyna się od rozmowy w cztery oczy. Potem jest uwaga czyniona wobec świadków. Ostatnim etapem jest doniesienie Kościołowi. To jest ciągłe wychodzenie ku grzesznikowi – żadne potępienie! Ingerencja ma jeden cel: by ocalić grzesznika. Tak naprawdę, jeśli zależy mi na bliźnim tak jak Bogu, to nie ma spraw, które mnie nie dotyczą. Grzech ma szeroki zasięg rażenia – to bomba, której odłamki ranią naokoło. Odpowiedzialność za bliźnich ma swój podstawowy wymiar w modlitwie za innych. Modlitwa ta jest konkretem w podejmowaniu odpowiedzialności za drugich. Wspólna modlitwa o konkretne łaski pokazuje, że chrześcijanie gromadzą się w imię Boże i w imię Boże napominają siebie i bliźnich. Bo im zależy!

Punktem wyjścia jest kwestia posłuszeństwa dzieci: względem rodziców i nauczycieli. Posłuszeństwo Bogu proroka Ezechiela jest wzorem dla wszystkich – tak dzieci jak i dorosłych. Pomoce: Napis: „Upomnij w cztery oczy”.

Trudności życia codziennego wywołują niepokój i frustracje. Ludzie zajęci sobą zapominają o przykazaniu miłości Boga i bliźniego. Do zbawienia prowadzi droga przez krzyż. Krzyż odrzucony, czy krzyż wybrany i ukochany? Naśladowanie Chrystusa ideałem chrześcijańskiego życia. Ofiarowanie siebie Chrystusowi za Kościół i świat.

Każdy człowiek został przez Boga powołany do konkretnych zadań służących Bogu i bliźnim. W dzisiejszej liturgii słowa Pan odkrywa i zarazem przypomina nam o jeszcze innym powołaniu, które jest zaproszeniem dla każdego człowieka. Jest to powołanie do życia wiecznego. Los Jeremiasza jako proroka jest niezwykle trudny. Jeremiasz jest rozgoryczony. Został odrzucony przez lud Izraela. Słowo Boże, które głosił z takim oddaniem, nie zostało przez słuchaczy przyjęte. Zmaga się z samym sobą i Bogiem. Pan nie odrzuca proroka, ale przychodzi mu z pomocą. W Ewangelii Pan Jezus mówi o swoim powołaniu. Jest nim oddanie życia za ludzi i zbawienie świata. Piotr nie przyjmuje tego powołania, wręcz chce przekonać Mistrza, że jest to zły pomysł. Pan wzywa Piotra, by ten szedł za Nim i porzucił czysto ludzkie myślenie. Pan Jezus wzywa nas do porzucenia życia, którym tętni świat. Wzywa do pójścia za Nim. To wezwanie ma uczynić z nas obywateli nieba. Pan jednak nie chce, abyśmy odrzucali świat, oddalali się od niego. On nas wzywa, byśmy żyjąc na ziemi, byli obywatelami nieba i ambasadorami królestwa Bożego.

Trudne słowa kieruje do nas Pan Jezus w tę ostatnią niedzielę wakacji: Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje (Mt 16,24). Rozmawiamy z dziećmi o tym, czym są: zapieranie się samego siebie; branie na siebie swojego krzyża; naśladowanie Chrystusa. Słowa Chrystusa z dzisiejszej Ewangelii są dla nas wyzwaniem i zadaniem na nowy rok szkolny, a dla dorosłych na kolejny rok pracy. Pomoce: skserowane dla wszystkich dzieci karteczki z miejscem do wpisania postanowień na nowy rok szkolny. Wzór znajduje się na ostatniej stronie.

Ikonografia i wymowa jasnogórskiego obrazu.

Ewangelia ukazuje nam Maryję w Kanie Galilejskiej. Maryja bliska jest ludzkich spraw i staje się naszą orędowniczką przed Bogiem.

Ukazanie Maryi jako wzoru mądrych wyborów i mądrego postępowania według woli Bożej.