Błędne jest przekonanie, że ubóstwo człowieka na ziemi prowadzi automatycznie do nieba, a bogactwo do piekła. Ewangeliczny bogacz po niegodziwym życiu doczesnym doznaje mąk, a żebrak cierpiący z powodu licznych chorób cieszy się szczęściem wiecznym. Przeżywający piekielne udręki bogacz chciał przestrzec bliźnich przed drogą prowadzącą do potępienia. Bóg każdego dnia mówi do nas przez słowo Boże zawarte w Biblii, przez różnych ludzi i wydarzenia. Pragnie naszego nawrócenia i chce nam ofiarować życie wieczne.

Każda matka chce szczęścia dla swoich dzieci. Matka synów Zebedeusza w trosce o ich przyszłość prosi Jezusa o zaszczyty dla nich. Władza i przywileje nie istnieją w królestwie Jezusa. Jezus proponuje swoim uczniom drogę, którą On sam podąża. Jest to droga wyrzeczenia i zaparcia się samego siebie, droga służby innym, logika daru z siebie.

Na drugim biegunie pychy jest pokora. Jezus przestrzega pysznych. Pokora w sensie biblijnym. Czego jest we mnie więcej: pychy czy pokory?

Słowa Boga Ojca: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie (Mt 17,5). Jezus – ostateczne objawienie Miłosierdzia Bożego. Miłosierdzie – dar i zobowiązanie. Czyny miłosierdzia są miarą miłości.

Jezus przykazuje nam „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują”. To może być bardzo trudne, szczególnie wtedy, gdy ktoś nas obraża lub głęboko rani. Jezus wskazuje, co należy uczynić: skierować swoją uwagę na Boga. Nie skupiaj się na bólu i wyrządzonej krzywdzie. Ofiaruj to Bogu i proś Go, aby złą sytuację obrócił w dobrą. Myślę, że wszyscy tu obecni pamiętamy zamach na św. Jana Pawła II. Jaką siłę trzeba mieć, by wybaczyć komuś, kto próbował cię zabić? Jan Paweł II miał wystarczająco dużo siły i odwagi. Miał je, bo całkowicie zawierzył Bogu. Spróbuj spojrzeć z Bożej perspektywy i znaleźć sens.

Uzdrawiająca moc miłosierdzia. Jeden duch i jedno serce chrześcijańskiej wspólnoty. Radykalizm przebaczenia. Świat potrzebuje miłosierdzia.

Pośród praktyk pokutnych Wielkiego Postu ważne miejsce zajmuje modlitwa. Królowa Estera skutecznie modliła się o ocalenie własnego narodu. Jezus zapewnia nas, że każdy, kto prosi Boga, będzie wysłuchany. Bóg wysłuchuje naszych modlitw, choć nie zawsze tak, jak my tego chcemy. Modlitwa to przyjacielskie spotkanie z Bogiem, który nas kocha. Modlitwa wymaga od nas miłości i zaufania do Pana. Modlitwa skuteczna musi być wytrwała i pełna wiary. Powinna rozpoczynać się od gotowości poznania i wypełnienia woli Bożej.

Historia człowieka, odrzucającego pomoc, ponieważ czeka na cudowne ocalenie, wprowadza nas w rozumienie dzisiejszej Ewangelii: Bóg działa na sposób ludzki, dając nam zwykłe znaki. Jonasz nie dokonywał wielkich cudów na oczach mieszkańców Niniwy, a jednak oni się nawrócili. Jezus wyrzuca ludziom ich niedowiarstwo i zapowiada, że nie będzie im dany inny znak oprócz „znaku Jonasza”.