Zaufanie to podstawowa wartość w życiu człowieka. Trudno byłoby żyć komuś, kto nikomu nie ufa. Przekonujemy się jednak, że ludzie zawodzą. Recepty na udane życie trzeba szukać u osób godnych zaufania.

Lęk przed tym, że pójście za Bogiem będzie wiązało się z koniecznością radykalnej zmiany życia. Jezus nad Jeziorem Galilejskim powołuje pierwszych apostołów. Mistrz powołuje rybaków do bycia rybakami ludzi. Bóg doskonale zna ich najgłębsze pragnienia i na nie odpowiada. Powołanie to odpowiedź Boga na najgłębsze pragnienia naszego serca. Bóg chcę otworzyć przed nami takie przestrzenie naszego życia, które są mocno ograniczane naszą wyobraźnią.

Słowa o szczęściu kierowane do uczniów. Błędne pragnienie życia w „tamtych czasach”. Dziś także można dostrzec Boga. Postawa prostaczka przeciwstawna mądremu i roztropnemu. Mądry i roztropny jest samowystarczalny. Wykorzystać swoje życie.

Adwent to radosne przygotowanie na przyjście Jezusa. Chodzi w nim o przygotowanie naszych serc przez czuwanie na modlitwie, ale również o przygotowanie innych na to przyjście. Panie Jezu Chryste, nie jesteśmy godni stawać w Twojej obecności, ale ufamy, że w swej miłości i miłosierdziu przyjdziesz do nas i przemienisz nas na swoje podobieństwo.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus wskazuje na relacje pomiędzy sprawami doczesnymi i wiecznymi. Jezus zwraca na trzy elementy, które przeszkadzają w dostrzeganiu spraw duchowych: obżarstwo, pijaństwo oraz troski doczesne. Istnieje niebezpieczeństwo, że problemy dnia codziennego staną się tak absorbujące, że zabraknie w naszym życiu czasu na modlitwę. Może pojawić się również myśl, że wszystko zależy ode mnie. By nie przygniotły nas troski doczesne, jako lekarstwo Jezus wskazuje na modlitwę oraz zachęca do czujności.

Wszystko na tym świecie przemija. Słowa Jezusa nigdy nie przeminą. Naśladujmy patronkę dnia dzisiejszego.

Jezus kontynuuje swoje ostrzeżenia o tym, co ma nadejść. Kładzie jednak nacisk nie tyle na rzeczywiste wydarzenia, ale raczej na przyczynę – na niewierność i zepsucie. Jezus mówi o różnych znakach apokaliptycznych, aby zasygnalizować koniec czasu. Największym darem, za który mamy być wdzięczni, jest nasze odkupienie i przyjęcie go jako dzieci Boże.

Pełne ustanowienie królestwa Bożego będzie ostatnim aktem historii świata i objawieniem zbawczej potęgi Boga. Droga do ostatecznego zwycięstwa prowadzi przez doświadczenie krzyża. Podobnie jak Chrystus przeszedł przez krzyż do chwały zmartwychwstania, tak Jego uczniowie podczas ziemskiego życia będą doświadczać prześladowań i przeciwności.