Homilie niedzielne i świąteczne

Uświadomić zgromadzonym, że Mesjasz przyjął na siebie cierpienie i poniżenie, mękę i haniebną śmierć na krzyżu dla odkupienia ludzkości i pojednania nas z Ojcem niebieskim.

Zachęcić do refleksji na temat mojego podejścia do krzyża – czy widzę w nim symbol Bożej miłości?

Ukazać dzieciom, że naszym przyjacielem jest Jezus.

Jezus nie wybawia „od” śmierci, lecz „w” śmierci .

Jezus wydobywa Łazarza z grobu – z grobu chce wydobyć także mnie i Ciebie.

Nauczyć się mówić o śmierci i zachowywać się godnie wobec osób, które straciły kogoś bliskiego.

Uświadomienie zebranym, że dzięki trwałej relacji z Jezusem możemy uzdrowić nasze serca. Pojawia się tylko jedno pytanie: czy tego chcemy? Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam niewidomego. Można powiedzieć, że jest to typ człowieka, który jeszcze nie został zbawiony. Posiada w sobie skazę grzechu, która zamyka go na działanie Boga. Człowiek ten posiada w sobie jakiś brak, defekt. Niewidomy od urodzenia posiada w sobie brak przede wszystkim bezinteresownej miłości. W naszym codziennym życiu też często brakuje nam miłości. Jezus nas nie oskarża. On uniewinnia nas z naszych win. Jezus uwalnia nas od niepotrzebnej winy. Oddala od nas wszelkie oskarżenia.

Otworzyć oczy i zobaczyć Jezusa