Homilie codzienne ,22 stycznia 2026

Walka Dawida z Goliatem obrazuje sytuację, w której słabszy pokonuje silniejszego, mimo że jego szanse były znikome. Istnieje interpretacja tej historii odnosząca się do Chrystusa. Dawid był bowiem przodkiem Jezusa. Podobnie jak Dawid, Jezus ruszył do walki przeciw szatanowi, nie mając broni, lecz Bożą moc i słowo Boże.

Dzisiejsza Ewangelia porusza temat przeżywania dnia poświęconego Bogu. Chrystus broni uczniów przed faryzeuszami, wskazując, że szabat został ustanowiony dla człowieka. Jak traktujemy trzecie przykazanie: czy jako przykry obowiązek, czy dar Boga dla nas? Jesteśmy zobligowani przykazaniami do uczestniczenia w niedzielnej i świątecznej Eucharystii. Dzień świąteczny jest przestrzenią spotkania z Bogiem. To także czas odpoczynku, który ma służyć rodzinie. Należy się przygotowywać do przeżycia świątecznej Liturgii.

Bliskość z Chrystusem prowadzi do radości i wesela, do życia w harmonii z sobą samym. Dlatego uczniowie nie pościli. Zarówno świętowanie jedności z Bogiem, jak i praktyki postu są wartością życia chrześcijańskiego. Post pomaga w uwolnieniu spod władzy namiętności. Pościmy, ponieważ w taki sposób przygotowujemy umysł, uczucia, wyobraźnię i ciało na spotkanie z Panem. Młode wino (Mk 2,22) to nowe myślenie, nowe spojrzenie na człowieka i jego relację z Bogiem. Ważniejsze jest miłosierdzie niż ofiary składane Bogu.