Homilie codzienne ,25 maja 2023

Słowa dzisiejszej Ewangelii przenoszą nas pod bramę miasta Jerycho. To przy niej znajdował się niewidomy. Kiedy usłyszał tłum ludzi, dopytywał się, co to za wielki człowiek nadchodzi. Niewidomemu wystarczyło, że usłyszał o przechodzącym Chrystusie. Niewidomy spod Jerycha, gdy tylko przejrzał, poszedł za Jezusem. Apostołowie otwierają oczy dopiero na zmartwychwstałego Mistrza. Cierpienie, a nawet śmierć są nam potrzebne, abyśmy mogli doświadczyć uzdrawiającej mocy Jezusa. Niewidomy wołał uparcie, nie zważając na uciszanie tłumów. Prosił o pomoc i w końcu tej pomocy doświadczył. Zapytaj dziś siebie samego: Czy odnajdujesz się w niewidomym żebraku? Czy sam żebrzesz o miłość, o zwrócenie uwagi na siebie, o bycie docenionym?

Jezus zaprasza nas do swojej szkoły modlitwy. Modlić się to być blisko Boga, trwać przed Jego obliczem. Modląc się, spotykamy Przyjaciela i rozmawiamy z Nim. Modlitwa ze swojej natury domaga się od nas miłości i zaufania. Bez tych dwóch elementów nie można mówić o prawdziwej modlitwie. Jezus uczy, że dobra i skuteczna modlitwa musi być wytrwała i pełna wiary. W modlitwie trzeba zawsze pamiętać o prośbie z modlitwy Ojcze nasz: bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.

Ostatnie dni roku liturgicznego niosą tematykę końca świata i sądu ostatecznego. Trzeba być zawsze gotowym na spotkanie Pana. Już od wniebowstąpienia Pana Jezusa Kościół żyje w czasach ostatecznych, z utęsknieniem oczekując powtórnego przyjścia Pana. Każdy dzień przybliża nas do tego wydarzenia.