Homilie codzienne ,30 lipca 2020

Postępek nieuczciwego rządcy jest dla nas nauczką. On starał się o ludzkie względy, oszukiwał pracodawcę. My zaś, jako synowie światła, winniśmy skutecznie poszukiwać dróg dojścia do nieba. Jest bardzo dużo różnic między ludźmi, ale nie można akceptować niesprawiedliwości. Nic dziwnego, że ludzie wciąż walczą o swoje. Wiara w Boga łączy ludzi ze sobą. Katolicy mają tę samą duchową tożsamość. Nie oceniamy skali i siły naszej wiary. Mierzymy ją jedynie za pomocą miłości. To jest tajemnicą każdego z nas, na ile kocha Boga i bliźniego. W przypowieści o nieuczciwym rządcy chodzi o wyciągnięcie odpowiednich wniosków. Rządca wpadł w sidła swojego cwaniactwa. Użył wszelkich sposobów, aby się przypodobać tym, od których potem był zależny. Otrzymaliśmy na nowo szatę łaski; dusza raduje się ze spotkania z Bogiem. Skoro tak, to może warto darować czyjeś przewinienia, przebaczyć złe słowa, więcej modlić się za prześladowców, nieprzyjaciół? Jesteśmy synami światłości i czynimy wszystko, aby Pan darował nam swe królestwo, choć nie zasłużyliśmy na nie.

Pierwsze pogubienie człowieka – grzech pierworodny. Bóg, dobry Pasterz, nie przestał człowieka kochać i szukać. Fałszywa duchowość faryzejska: ubóstwienie Prawa. Istotą i miarą przykazania miłości Boga jest odpowiednia hierarchia wartości, w której na pierwszym miejscu jest Bóg. Każdy faryzeusz sprzed dwóch tysięcy lat i obecnie, bez zająknięcia wyznałby, że Bóg jest najważniejszy. Ale od czasów Chrystusa miarą miłości Boga nie są deklaracje, ale miłość do człowieka.

Bycie uczniem Chrystusa oznacza przylgnięcie do Chrystusa całym sercem, duszą i wszystkimi siłami. Bycie chrześcijaninem jest wezwaniem do systematycznej przemiany życia w świetle zasad ewangelicznych. Bądźmy apostołami, którzy ukażą ludziom Jezusa jako jedynego Zbawiciela człowieka i całego świata.