Homilie codzienne ,17 stycznia 2026

Przypomnienie zebranym, że dobrze przygotowany i przeżyty sakrament pokuty daje radość sercu, daje poczucie lekkości i rozwija nasze wnętrze, bowiem przybliża nas do Boga.

Trzeba umieć dostrzec niezbędność wiary w naszym życiu. Z wielką pokorą uznawać wielkość Boga. Wiara jest darem Bożym. Jedynie Bóg może ją wlewać w duszę. Prośmy często Pana, by przymnożył nam wiary. Panie, wierzę, ale dopomóż mi, bym wierzył jeszcze silniej i głębiej.

Działanie przynosi nam radość, dodaje sił, motywuje zawsze wtedy, gdy są widoczne jego owoce. Uczniowie są podekscytowani sukcesem Jezusa. Może i sami czują się w tej sytuacji wyjątkowi, ponieważ są uczestnikami czegoś niezwykłego. Chcą wykorzystać okazję i przysporzyć Jezusowi jak największą liczbę zwolenników, więc namawiają Go, żeby wrócił do tłumów i uzdrowił kolejnych potrzebujących. Jezus chce iść dalej i dotrzeć do serca każdego człowieka. Nie mogę oczekiwać od Jezusa tego, że w moim życiu w cudowny sposób będzie rozwiązywał każdą skomplikowaną sytuację. Trzeba widzieć w Jezusie Boga, który chce mnie wspomóc poprzez moją codzienność, poprzez moją wierność, poprzez prostotę życia.