Homilie niedzielne i świąteczne ,29 grudnia 2024

Jezus staje pośród ludzi, którzy przyszli do Jana Chrzciciela, aby przyjąć chrzest. Podchodzi do Jana Chrzciciela i zanurza się w Jordanie. To wydarzenie pokazuje nam, że Jezus solidaryzuje się z człowiekiem. Kiedy my przyjmujemy chrzest w Kościele, zostajemy włączeni do wspólnoty. W ten sposób wstępujemy na drogę, która prowadzi z Jezusem i do Jezusa. Włączenie do wspólnoty Kościoła niesie ze sobą nie tylko przywileje, ale również obowiązki. Jedna z prawd wiary przypomina nam, że łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.

Stary i Nowy Testament tworzą dwie fazy jednej historii zbawienia. Jan Chrzciciel jest prorokiem łączącym oba Przymierza. Z pomocą w odpowiedzi na pytanie, gdzie poszukiwać zbawienia przychodzi nam Jan Chrzciciel: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. Zbawienie nie jest więc naszym dziełem. Niedorzecznym jest sądzić, że osiągnę zbawienie wyłącznie poprzez własny wysiłek. Jest to również niezwykle silna pokusa wśród ludzi młodych, pełnych sił, ideałów i pomysłów.

hrzest Jezusa to ważne wydarzenie, a jednocześnie początek dorosłego życia Jezusa, życia publicznego. Jezus jest nazwany Barankiem Bożym – jest najdoskonalszym darem dla Ojca, darem z samego siebie, ze swojej miłości i posłuszeństwa. Żydzi przez wiele pokoleń składali Bogu swoje dary. Tak naprawdę Pan Bóg czekał na inny prezent; od serca, z miłości. Jan Chrzciciel mówi dziś o Jezusie jako o Baranku – prawdziwym Baranku, prawdziwym darze dla Ojca w niebie. Pomoce: przedmioty, które zwyczajowo dajemy innym ludziom w prezencie: czekolada, wazonik, kosmetyki, kwiatek, książka, płyta itp.