Homilie niedzielne i świąteczne ,27 kwietnia 2025

Dług to jedna z tych rzeczy, które do końca nie zrozumiesz jako dziecko. Kiedy doceniamy miłosierdzie, łaskę i przebaczenie, które otrzymaliśmy od Boga, znajdujemy siłę, i jest to siła do ofiarowania tej samej łaski i przebaczenia innym. Miłość rodzi miłość, współczucie rodzi współczucie, przebaczenie rodzi przebaczenie. Jezus zaprasza nas, byśmy sami – z własnej woli – wskoczyli do tej samo-napędzającej się machiny dobroci i miłości!

Historia młodzieńca. Dzisiejsza Ewangelia jest dla nas wezwaniem do przebaczania, które jest konieczne, aby istniało życie wspólnotowe. Dzięki temu zło nie jest w stanie nas podzielić. Kiedy mamy ze sobą głębokie relacje, potrafimy przezwyciężać ludzkie słabości. Przebaczenie powinno być praktykowane codziennie, bo inaczej umiera. Staje się jedynie rozważaniem teoretycznym, które można wyczytać tylko w mądrych książkach. W ten sposób jest ono praktykowane wyłącznie w sferze marzeń.

Niejednokrotnie doznajemy różnych krzywd. Bardzo długa jest lista ludzkich krzywd. Tak naprawdę nikt nie zdoła ich zliczyć i choć jesteście bardzo młodzi, to zapewne w ciągu swojego życia niejednokrotnie będziecie musieli się z tym zmagać. Co mamy wówczas robić? Jak reagować? Cierpiący, niesłusznie skazany, tak bardzo umęczony Pan Jezus wybiera drogę przebaczenia. On kieruje do Ojca tylko jedną prośbę: „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą co czynią”. W dzisiejszej przypowieści Pan Jezus wzywa nas, abyśmy byli zawsze gotowi do przebaczania. Powinniśmy postępować tak, jak to uczynił Pan Bóg, który przebacza nam każdy grzech, za który żałujemy. Pan Bóg chce nam dać nowe serce, gotowe do przebaczania na wzór Jezusa Chrystusa. Musimy nauczyć się przebaczać temu, który wyrządził nam krzywdę. Pomoce: Plakat z krzywdami, których możemy doświadczyć w życiu.