Homilie niedzielne i świąteczne ,18 stycznia 2026

Jezus staje pośród ludzi, którzy przyszli do Jana Chrzciciela, aby przyjąć chrzest. Podchodzi do Jana Chrzciciela i zanurza się w Jordanie. To wydarzenie pokazuje nam, że Jezus solidaryzuje się z człowiekiem. Kiedy my przyjmujemy chrzest w Kościele, zostajemy włączeni do wspólnoty. W ten sposób wstępujemy na drogę, która prowadzi z Jezusem i do Jezusa. Włączenie do wspólnoty Kościoła niesie ze sobą nie tylko przywileje, ale również obowiązki. Jedna z prawd wiary przypomina nam, że łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.

hrzest Jezusa to ważne wydarzenie, a jednocześnie początek dorosłego życia Jezusa, życia publicznego. Jezus jest nazwany Barankiem Bożym – jest najdoskonalszym darem dla Ojca, darem z samego siebie, ze swojej miłości i posłuszeństwa. Żydzi przez wiele pokoleń składali Bogu swoje dary. Tak naprawdę Pan Bóg czekał na inny prezent; od serca, z miłości. Jan Chrzciciel mówi dziś o Jezusie jako o Baranku – prawdziwym Baranku, prawdziwym darze dla Ojca w niebie. Pomoce: przedmioty, które zwyczajowo dajemy innym ludziom w prezencie: czekolada, wazonik, kosmetyki, kwiatek, książka, płyta itp.

Narodziny człowieka łączymy z odrodzeniem, czyli zanurzeniem w obietnicę życia wiecznego, którą tylko Bóg może dać i do końca wypełnić. Codziennie otwieram duszę na Boże miłosierdzie, na łaskę przemiany. Przemianę świata rozpoczynam od samego siebie. Przyszedłem na świat w rodzinie, a rodzina jest miejscem wiary, zrodzonej z osobistego spotkania z Bogiem. Każdego dnia mam umierać dla grzechu, by rodzić się do życia w Bogu. "Szczęśliwy ten, kto żyje w Bogu, błogosławiony, kto umiera szukając Go" (R. Follerau). "Jest szaleństwem szukanie szczęścia daleko od Boga" (św. Jan Bosko).