Homilie niedzielne i świąteczne ,1 listopada 2019

Narodziny człowieka łączymy z odrodzeniem, czyli zanurzeniem w obietnicę życia wiecznego, którą tylko Bóg może dać i do końca wypełnić. Codziennie otwieram duszę na Boże miłosierdzie, na łaskę przemiany. Przemianę świata rozpoczynam od samego siebie. Przyszedłem na świat w rodzinie, a rodzina jest miejscem wiary, zrodzonej z osobistego spotkania z Bogiem. Każdego dnia mam umierać dla grzechu, by rodzić się do życia w Bogu. "Szczęśliwy ten, kto żyje w Bogu, błogosławiony, kto umiera szukając Go" (R. Follerau). "Jest szaleństwem szukanie szczęścia daleko od Boga" (św. Jan Bosko).

Nie jesteśmy doskonali. Bóg pochyla się nad takim właśnie człowiekiem – ułomnym i skłonnym do grzechu. Do świata pełnego grzechu i zła wchodzi Syn Boży – bierze na siebie całość człowieczego doświadczenia. Bóg jest w moim grzechu, by mnie uratować. Tam, gdzie rozlał się grzech, Ojciec mówi: "Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie" (Mt 3,17). W sakramencie chrztu zmyty został grzech pierworodny i napełnieni zostaliśmy mocą Bożą. Syn Boży przyszedł na ziemię, by ogłosić potrójne prawo miłości. Bóg jest miłością i w tym jest źródło, początek i koniec. Bóg nas powołuje i kształtuje. Trzeba dać się prowadzić za rękę. Jezus jest Bogiem-z-nami: otwiera oczy niewidomym, oczyszcza trędowatych, wypuszcza z zamknięcia jeńców, a z więzienia więźniów. Czy możliwym jest kierowanie się w życiu przykazaniem miłości? W Jezusie, który jest Panem wszystkich, jest to możliwe. Odrzućmy lęk, że nie podołamy. Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam!

Mało kto wie, po co Pan Jezus przyjął chrzest w rzece Jordan. Chciał przez to pokazać, co dzieje się podczas naszego chrztu – jest to moment, od którego Bóg widzi w nas swoje ukochane dziecko. Pomoce: - chrzcielnica w kościele; - kartki A5 – z jednej strony czyste, z drugiej mające napis: „Córeczko kochana” lub „Synku kochany”; - marker.