Homilie niedzielne i świąteczne ,17 maja 2020

Chrystus naucza poprzez przypowieści, gdyż jest to zrozumiały i prosty sposób przekazu. Nawiązanie do przypowieści z poprzedniej niedzieli – ukazanie struktury królestwa Bożego. Dzisiejsza przypowieść wskazuje, w jaki sposób należy się zachowywać wobec królestwa. Rolnik odnajduje skarb, co wyzwala w nim radykalną postawę. Kupiec pereł także cechuje się radykalnością zachowania. Chrystus w innych miejscach Ewangelii wskazuje na naszą postawę wobec królestwa Bożego. Niedostrzeżenie wartości królestwa Bożego wynika z lenistwa duchowego ludzi powołanych do dawania świadectwa o nim. Prośba o dar bycia świadkiem królestwa Bożego.

Każdy otrzymał skarb życia. Chrześcijanie na początku drogi dostają skarb chrztu świętego, a potem, w poszczególnych etapach wędrówki, inne sakramenty. Jest skarb bliźniego i relacji międzyosobowych. Mamy skarby umiejętności i zdolności nam danych. Chrześcijanie są zaproszeni do poszukiwania skarbów. Skarb jest warty tego, by dla niego poświęcić inne rzeczy. Trzeba stać się właścicielem roli, serca, życia. Dla chrześcijanina skarbem jest powołanie, droga, którą kroczy. Dla chrześcijanina perłą jedyną i drogocenną jest osoba Jezusa Chrystusa! Zagarniamy wszystko jak leci, ale po wyciągnięciu sieci należy dobre zostawić, a złe odrzucić. Podstawową mądrością jest zasada: idź za dobrem, a zła unikaj. Bóg jest hojny i obsypuje nas skarbami, daje nam perły. Chrześcijanin zbiera nie dla siebie, ale dla bliźnich.

Wakacje sprzyjają gromadzeniu różnych pamiątek. Z wypoczynku przywozimy bursztyny, muszelki, oscypki, ciupagi i inne rzeczy. Skarb to coś cennego, co ma ogromną wartość. Każdy z nas ma wartościowe rzeczy, które otacza opieką. Mamy gromadzić skarby, al e nie te ziemskie, tylko niebiańskie. Skarby ziemskie są nietrwałe, niebiańskie są na zawsze. Największym skarbem dla chrześcijanina jest Pan Bóg. Człowiek osiągnie prawdziwe szczęście, kiedy będzie się dzielił z innymi. Każdy z nas będzie mógł nazywać siebie poszukiwaczem skarbów, jeśli tylko zacznie troszczyć się o swoją duszę. Dlatego trzeba pamiętać o codziennej modlitwie, Mszy św., dzieleniu się z innymi tym, co mamy. Pomoce: worek z ziemią; perła (może być naszyjnik z pereł); sieć i ryba; skrzynia.