Homilie niedzielne i świąteczne ,24 marca 2024

Przypowieść – zwierciadło duszy. Aby zrozumieć przypowieść, trzeba się zaangażować, patrzeć i słuchać, uczestnicząc niejako „od środka” w wydarzeniu, które przywołuje Zbawiciel. Syn pięknych obietnic: „Idę, panie”. Okazuje się jednak, że za słowem pierwszego syna nie idzie czyn. Kłamstwo jest tym bardziej niebezpieczne, gdy jest łudząco podobne do prawdy. Syn buntu i nieposłuszeństwa: „Nie chcę”. Głos sumienia budzi człowieka pogrążonego w samolubnym lenistwie. Od słów do czynów.

Każdy z nas jest człowiekiem bardzo zabieganym. Na nasze bowiem życie składa się wiele nakładających się na siebie sfer. To zabieganie jednak oddala nas od życia wewnętrznego. Dzisiejsze czytania podejmują temat nawrócenia i zainteresowania się rozwojem duchowym. Znajdziemy tu trzy postawy pomocne w rozwoju wnętrza. Pierwszą z nich przedstawia nam prorok Ezechiel. Wskazuje on nam na konieczność podjęcia trudu medytacji. Zaproszenie to kieruje jako sługa Boga. Zaprasza nas do pochylenia się nad tekstem Pisma Świętego, które ma moc przekształcać nasze serca na Boży sposób myślenia. Drugą postawę prezentuje nam święty Paweł Apostoł. On nas wzywa do pokornego obcowania z ludźmi i do pokornego spojrzenia na własne życie. Taka postawa pozwoli nam podjąć walkę o lepsze życie. O trzeciej postawie mówi sam Pan Jezus. Jest nią opamiętanie. Ono przychodzi po zastanowieniu się nad sobą w duchu pokory. Postawa opamiętania motywuje nas do podjęcia takich działań, które postawią tamę słabościom.

Dzieci często zapominają o swoich obowiązkach, na szczęście tego, czy obowiązki zostały wykonane, pilnują rodzice. Znacznie gorzej rzecz wygląda, gdy o swoich obowiązkach zapominają dorośli. Przedstawiona w czasie homilii scenka zwraca uwagę na to, jak ważne jest dotrzymywanie danego słowa. Pomoce: różaniec.