Homilie codzienne ,17 października 2026

Szczęśliwi będziemy wtedy, kiedy pozostaniemy wierni Chrystusowi i Jego Ewangelii. „Przypatrzcie się bracia, powołaniu Waszemu! Niewielu tam mędrców według oceny ludzkiej, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. Jednak w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością i uświęceniem, i odkupieniem”. Nieocenionym największym szczęściem będzie ostateczne spotkanie z Bogiem. Lecz aby tego doświadczyć, nie można trwać bezczynnie, lecz trzeba działać w świecie na służbę Bogu.

W dzisiejszej Ewangelii ktoś z tłumu zwraca się do Jezusa w zaskakujący sposób. Mężczyzna poniekąd rozkazuje Mistrzowi. Człowiek często odnosi się tak do Boga podczas modlitwy. Przedstawia swoje oczekiwania, życzenia, pretensje, nie wykazując przy tym nawet cienia pokory i szacunku. Zamożny człowiek chciał zabezpieczyć swą przyszłość, budując sobie wielkie spichlerze. Podobnie jest i dzisiaj. Wielu gromadzi pieniądze w bankach i opłaca różne ubezpieczenia. Takie myślenie może okazać się złudzeniem. Nawet największy majątek nie potrafi przedłużyć w nieskończoność ludzkiego życia. W naszym codziennym życiu powinniśmy skupić się na tym, co jest najważniejsze. Trzeba gromadzić sobie skarby przed Bogiem.

Obłuda rodzi się wtedy, gdy mówimy coś innego, niż myślimy. Obłuda doprowadza do gorzkich rozczarowań. Jezus zapewnia nas, że "nie ma nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome" (Łk 12,2).